ErikJonker

Deze blog is in ruste......

2010-12-16T19:35:00.001+01:00

Bloggen kost veel tijd en ik doe het te weinig, daarom besloten deze blog voorlopig even op "pauze" te zetten. Als ik al iets blog, dan doe ik dat op http://erikjonker.wordpress.com

Groet,
Erik

Google faalt veel maar wint de gevechten waar het om gaat

2010-08-12T20:08:00.001+02:00

Google heeft inmiddels een aantal spectaculaire mislukkingen op zijn naam staan, ondermeer Google Wave maar ook Google Buzz mag je daar toe rekenen. Vandaag las ik echter het verslag van een Google mobile event wat mijn indruk bevestigt. Google is het gevecht wat ze moet winnen wel degelijk aan het winnen !

Voor iedereen die het nog niet wist ;-) , het draait om mobiele apparaten en mobiel internet. Apple maakt hier op dit moment kwalitatief het beste product, de iPhone 4. Google is met android bezig met een inhaalslag die echter zo snel gaat dat Android nu al het grootste mobiele OS in de VS is en straks ongetwijfeld ook in de rest van de wereld. Google heeft bewust ervoor gekozen een "open os" te creeeren waar iedereen toestellen voor mag maken. Dat resulteert in een lawine van nieuwe androidtoestellen/tablets die wellicht kwalitatief minder zijn dan de iPhone. Maar het brede aanbod en de variatie die daardoor ontstaat (voor ieder wat wils) zal uiteindelijk naar mijn mening android laten zegevieren. Al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat de kwaliteitsbewaking wel een uitdaging zal zijn, evenals het beperken van het grote aantal verschillende versies.

Maar dit is niet het belangrijkste voordeel, dat ligt in de "cloud". Google gaat zijn enorme netwerk van rekencentra en daarin aanwezige opslagcapaciteit en rekenkracht uitbuiten om ons spraakherkenning te brengen. Niet afhankelijk van je telefoonhardware zoals in veel van de vroegere toestellen, maar in de "cloud". Dat begint zoals in genoemde persconferentie simpel met commando's en gesproken zoekopdrachten. Maar er is weinig fantasie voor nodig om een digitale (google) assistent voor te stellen die je alles kan vragen en die je overal mee helpt. Een service die ze in tweede instantie ook best op de iPhone willen aanbieden ;-)

Ondertussen slaat Google al je gedrag op, leert je nog beter kennen en kan straks je toekomstige gedrag voorspellen. Met advertenties en producten kan daar vervolgens op worden ingespeeld. Niet in alle opzichten een aanlokkelijk perspectief.

Succes van genoemde technologie kan leiden tot (wederom) grote veranderingen in hoe we met computers omgaan. In de toekomst kun je op elk moment en op elke plaats communiceren met een entiteit (google of anderen) in de "cloud" die je helpen in elke taal die je wilt, met alle diensten en producten die we ons kunnen voorstellen. Het biedt legio kansen en bedreigingen, kortom interessante tijden !

Posted via email from Erik's posterous

WIkiLeaks en de oorlog in Afghanistan

2010-07-28T11:50:00.001+02:00

Het blijft opmerkelijk dat men in de media zo verbaasd is over de dubbele agenda van Pakistan in het afghaanse conflict, het beeld dat door Wikileaks wordt bevestigd. Evenals de harde realiteit op de grond, ook bekend maar wel confronterend om te lezen. Stratfor heeft zoals gewoonlijk een goede analyse, beter dan menig artikel in de kranten of redactionele commentaren. Het beschrijft een realiteit waar meer mensen kennis van zouden moeten nemen, dat verhoogt ook de kwaliteit van de discussie omtrent dit conflict.

This report is republished with permission of STRATFOR

By George Friedman

On Sunday, The New York Times and two other newspapers published summaries and excerpts of tens of thousands of documents leaked to a website known as WikiLeaks. The documents comprise a vast array of material concerning the war in Afghanistan. They range from tactical reports from small unit operations to broader strategic analyses of politico-military relations between the United States and Pakistan. It appears to be an extraordinary collection.

The WikiLeaks

At first glance, it is difficult to imagine a single database in which such a diverse range of intelligence was stored, or the existence of a single individual cleared to see such diverse intelligence stored across multiple databases and able to collect, collate and transmit the intelligence without detection. Intriguingly, all of what has been released so far has been not-so-sensitive material rated secret or below. The Times reports that Gul’s name appears all over the documents, yet very few documents have been released in the current batch, and it is very hard to imagine intelligence on Gul and his organization, the Inter-Services Intelligence (ISI) directorate, being classified as only secret. So, this was either low-grade material hyped by the media, or there is material reviewed by the selected newspapers but not yet made public. Still, what was released and what the Times discussed is consistent with what most thought was happening in Afghanistan.

The obvious comparison is to the Pentagon Papers, commissioned by the Defense Department to gather lessons from the Vietnam War and leaked by Daniel Ellsberg to the Times during the Nixon administration. Many people worked on the Pentagon Papers, each of whom was focused on part of it and few of whom would have had access to all of it.

Ellsberg did not give the Times the supporting documentation; he gave it the finished product. By contrast, in the WikiLeaks case, someone managed to access a lot of information that would seem to have been contained in many different places. If this was an unauthorized leak, then it had to have involved a massive failure in security. Certainly, the culprit should be known by now and his arrest should have been announced. And certainly, the gathering of such diverse material in one place accessible to one or even a few people who could move it without detection is odd.

Like the Pentagon Papers, the WikiLeaks (as I will call them) elicited a great deal of feigned surprise, not real surprise. Apart from the charge that the Johnson administration contrived the Gulf of Tonkin incident, much of what the Pentagon Papers contained was generally known. Most striking about the Pentagon Papers was not how much surprising material they contained, but how little. Certainly, they contradicted the official line on the war, but there were few, including supporters of the war, who were buying the official line anyway.

In the case of the WikiLeaks, what is revealed also is not far from what most people believed, although they provide enormous detail. Nor is it that far from what government and military officials are saying about the war. No one is saying the war is going well, though some say that given time it might go better.

The view of the Taliban as a capable fighting force is, of course, widespread. If they weren’t a capable fighting force, then the United States would not be having so much trouble defeating them. The WikiLeaks seem to contain two strategically significant claims, however. The first is that the Taliban are a more sophisticated fighting force than has been generally believed. An example is the claim that Taliban fighters have used man-portable air defense systems (MANPADS) against U.S. aircraft. This claim matters in a number of ways. First, it indicates that the Taliban are using technologies similar to those used against the Soviets. Second, it raises the question of where the Taliban are getting them — they certainly don’t manufacture MANPADS themselves.

If they have obtained advanced technologies, this would have significance on the battlefield. For example, if reasonably modern MANPADS were to be deployed in numbers, the use of American airpower would either need to be further constrained or higher attrition rates accepted. Thus far, only first- and second-generation MANPADS without Infrared Counter-Countermeasures (which are more dangerous) appear to have been encountered, and not with decisive or prohibitive effectiveness. But in any event, this doesn’t change the fundamental character of the war.

Supply Lines and Sanctuaries

What it does raise is the question of supply lines and sanctuaries. The most important charge contained in the leaks is about Pakistan. The WikiLeaks contain documents that charge that the Pakistanis are providing both supplies and sanctuary to Taliban fighters while objecting to American forces entering Pakistan to clean out the sanctuaries and are unwilling or unable to carry out that operation by themselves (as they have continued to do in North Waziristan).

Just as important, the documents charge that the ISI has continued to maintain liaison and support for the Taliban in spite of claims by the Pakistani government that pro-Taliban officers had been cleaned out of the ISI years ago. The document charges that Gul, the director-general of the ISI from 1987 to 1989, still operates in Pakistan, informally serving the ISI and helping give the ISI plausible deniability.

Though startling, the charge that Islamabad is protecting and sustaining forces fighting and killing Americans is not a new one. When the United States halted operations in Afghanistan after the defeat of the Soviets in 1989, U.S. policy was to turn over operations in Afghanistan to Pakistan. U.S. strategy was to use Islamist militants to fight the Soviets and to use Pakistani liaisons through the ISI to supply and coordinate with them. When the Soviets and Americans left Afghanistan, the ISI struggled to install a government composed of its allies until the Taliban took over Kabul in 1996. The ISI’s relationship with the Taliban — which in many ways are the heirs to the anti-Soviet mujahideen — is widely known. In my book, “America’s Secret War,” I discussed both this issue and the role of Gul. These documents claim that this relationship remains intact. Apart from Pakistani denials, U.S. officials and military officers frequently made this charge off the record, and on the record occasionally. The leaks on this score are interesting, but they will shock only those who didn’t pay attention or who want to be shocked.

Let’s step back and consider the conflict dispassionately. The United States forced the Taliban from power. It never defeated the Taliban nor did it make a serious effort to do so, as that would require massive resources the United States doesn’t have. Afghanistan is a secondary issue for the United States, especially since al Qaeda has established bases in a number of other countries, particularly Pakistan, making the occupation of Afghanistan irrelevant to fighting al Qaeda.

For Pakistan, however, Afghanistan is an area of fundamental strategic interest. The region’s main ethnic group, the Pashtun, stretch across the Afghan-Pakistani border. Moreover, were a hostile force present in Afghanistan, as one was during the Soviet occupation, Pakistan would face threats in the west as well as the challenge posed by India in the east. For Pakistan, an Afghanistan under Pakistani influence or at least a benign Afghanistan is a matter of overriding strategic importance.

(click here to enlarge image)

It is therefore irrational to expect the Pakistanis to halt collaboration with the force that they expect to be a major part of the government of Afghanistan when the United States leaves. The Pakistanis never expected the United States to maintain a presence in Afghanistan permanently. They understood that Afghanistan was a means toward an end, and not an end in itself. They understood this under George W. Bush. They understand it even more clearly under Barack Obama, who made withdrawal a policy goal.

Given that they don’t expect the Taliban to be defeated, and given that they are not interested in chaos in Afghanistan, it follows that they will maintain close relations with and support for the Taliban. Given that the United States is powerful and is Pakistan’s only lever against India, the Pakistanis will not make this their public policy, however. The United States has thus created a situation in which the only rational policy for Pakistan is two-tiered, consisting of overt opposition to the Taliban and covert support for the Taliban.

This is duplicitous only if you close your eyes to the Pakistani reality, which the Americans never did. There was ample evidence, as the WikiLeaks show, of covert ISI ties to the Taliban. The Americans knew they couldn’t break those ties. They settled for what support Pakistan could give them while constantly pressing them harder and harder until genuine fears in Washington emerged that Pakistan could destabilize altogether. Since a stable Pakistan is more important to the United States than a victory in Afghanistan — which it wasn’t going to get anyway — the United States released pressure and increased aid. If Pakistan collapsed, then India would be the sole regional power, not something the United States wants.

The WikiLeaks seem to show that like sausage-making, one should never look too closely at how wars are fought, particularly coalition warfare. Even the strongest alliances, such as that between the United States and the United Kingdom in World War II, are fraught with deceit and dissension. London was fighting to save its empire, an end Washington was hostile to; much intrigue ensued. The U.S.-Pakistani alliance is not nearly as trusting. The United States is fighting to deny al Qaeda a base in Afghanistan while Pakistan is fighting to secure its western frontier and its internal stability. These are very different ends that have very different levels of urgency.

The WikiLeaks portray a war in which the United States has a vastly insufficient force on the ground that is fighting a capable and dedicated enemy who isn’t going anywhere. The Taliban know that they win just by not being defeated, and they know that they won’t be defeated. The Americans are leaving, meaning the Taliban need only wait and prepare.

The Pakistanis also know that the Americans are leaving and that the Taliban or a coalition including the Taliban will be in charge of Afghanistan when the Americans leave. They will make certain that they maintain good relations with the Taliban. They will deny that they are doing this because they want no impediments to a good relationship with the United States before or after it leaves Afghanistan. They need a patron to secure their interests against India. Since the United States wants neither an India outside a balance of power nor China taking the role of Pakistan’s patron, it follows that the risk the United States will bear grudges is small. And given that, the Pakistanis can live with Washington knowing that one Pakistani hand is helping the Americans while another helps the Taliban. Power, interest and reality define the relations between nations, and different factions inside nations frequently have different agendas and work against each other.

The WikiLeaks, from what we have seen so far, detail power, interest and reality as we have known it. They do not reveal a new reality. Much will be made about the shocking truth that has been shown, which, as mentioned above, shocks only those who wish to be shocked. The Afghan war is about an insufficient American and allied force fighting a capable enemy on its home ground and a Pakistan positioning itself for the inevitable outcome. The WikiLeaks contain all the details.

We are left with the mystery of who compiled all of these documents and who had access to them with enough time and facilities to transmit them to the outside world in a blatant and sustained breach of protocol. The image we have is of an unidentified individual or small group working to get a “shocking truth” out to the public, only the truth is not shocking — it is what was known all along in excruciating detail. Who would want to detail a truth that is already known, with access to all this documentation and the ability to transmit it unimpeded? Whoever it proves to have been has just made the most powerful case yet for withdrawal from Afghanistan sooner rather than later

Posted via email from Erik's posterous

Nick Carr over internet en wat het doet met de mensheid

2010-05-02T10:54:00.001+02:00

In de aanloop naar zijn nieuwe boek, "The Shallows, what the internet is doing to our brains" , schrijft Nick Carr op zijn blog leuke artikelen over het effect van internetgebruik (of juist de onthouding daarvan) op mensen. Goed punt om eens aandacht aan te besteden, vooral om jezelf bewust te zijn van de negatieve effecten van internetgebruik en wat je daaraan kunt doen.

Posted via web from Erik's posterous

Jaarverslag Raad van State 2009

2010-04-14T12:18:00.001+02:00

Samenvatting van het jaarverslag 2009

Inleiding

Eén Raad, twee functies

De Raad als adviseur

De Raad als bestuursrechter

Staatkundige herstructurering van het Koninkrijk

De staat van de Raad

Algemene beschouwingen van de Vice-President van de Raad van State
Inleiding
De Raad van State is adviseur van regering en parlement voor wetgeving en bestuur en is de hoogste algemene bestuursrechter van Nederland. De Raad brengt jaarlijks verslag uit van zijn werkzaamheden. Daarin wordt verantwoording afgelegd over de resultaten van het werk en de middelen die zijn ingezet.
Eén Raad, twee functies
De Raad van State stelt zich ten doel bij te dragen aan behoud en versterking van de democratische rechtsstaat. Daarbinnen wil hij bijdragen aan de rechtsbescherming van de burger en aan de legitimiteit en kwaliteit van het openbaar bestuur.
In zijn beide functies heeft de Raad van State te maken met de 'constitutie in de brede zin'. Hieronder wordt verstaan: de Grondwet en het overige constitutionele recht, zoals dat onder meer is vastgelegd in het Statuut voor het Koninkrijk, het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en het recht van de Europese Unie (EU).
Als adviseur draagt de Raad er aan bij dat de wetten en de besluiten van het centraal bestuur in overeenstemming zijn met de constitutie en het overige recht. Als hoogste algemene bestuursrechter moet hij overheidsbesluiten toetsen aan het recht. Als rechter is de Raad bevoegd de wetten te toetsen aan het EVRM en het recht van de EU, maar is het hem verboden de wetten te toetsen aan de Grondwet. De totstandkoming van de zogenoemde 'verklaringswet Halsema' in 2009 heeft echter perspectief geopend op opheffing van dit verbod in de nabije toekomst.

Vanwege de bijzondere betekenis van de 'constitutie in de brede zin' voor de beide functies besteedt de Raad daaraan de laatste jaren meer expliciet aandacht. In het verslag wordt een overzicht gegeven van de wijze waarop in Duitsland, Frankrijk en België constitutionele toetsing van wetten vorm heeft gekregen. Opvallend is dat in deze landen een apart constitutioneel hof bestaat dat de bevoegdheid heeft wetten 'abstract' (voordat een wet tot stand komt) en 'concreet' (in het kader van een procedure voor de rechter) te toetsen aan de Grondwet. De beschouwing gaat in op de ontwikkelingen, de ervaringen en de problemen die zich daarbij in die landen hebben voorgedaan. In aansluiting daarop zal eind april 2010 een studie worden gepubliceerd over constitutionele toetsing in relatie tot de Raad van State. Op 25 mei 2010 zal daaraan een symposium worden gewijd.

<< Terug naar boven
De Raad als adviseur
De Raad van State adviseert regering en parlement over voorstellen van wet, goedkeuring van verdragen en ontwerp-algemene maatregelen van bestuur. De Raad van State richt zich in zijn wetgevingsadvisering primair op de kwaliteit van de wetgeving. De functie als wetgevingsadviseur is drieledig: analyserend, corrigerend en aanvullend. Hij past daarbij een drieledig toetsingskader toe: de beleidsanalytische, de juridische en de wetstechnische toets.
Bij de beleidsanalytische toets worden de beleidsmatige aspecten van een voorstel geanalyseerd. De Raad zal in dat verband wijzen op tekortkomingen en inconsistenties in de probleemstelling, zwakheden in de beleidsvooronderstellingen, risico's waaraan geen of te weinig aandacht is gegeven, belangen en aspecten die over het hoofd zijn gezien. De Raad gaat daarbij uit van de keuzes die de indieners hebben gemaakt en gaat na of de toelichting bij het voorstel die keuzes helder en overtuigend uiteenzet. De toelichting vormt in belangrijke mate de leidraad voor de beleidsanalystische toets.

Bij de juridische toets staat de juridische kwaliteit van de regeling centraal. De Raad toetst aan 'hoger' recht en onderzoekt de inpassing van de voorgestelde regeling in het bestaande rechtssysteem. De beleidsanalytische toets en de juridische toets staan niet los van elkaar. Een advies wint aan kracht als de opmerkingen over de noodzaak of opportuniteit van het voorstel worden verbonden met het oordeel over de juridische kwaliteit.

De Raad sluit zijn advies af met een dictum, dat kan worden beschouwd als het eindoordeel van de Raad over het desbetreffende voorstel. De verschillende dicta die de Raad hanteert, worden in het jaarverslag uitgelegd.

De Raad is adviseur. Voor de effectiviteit van zijn werk is de Raad uiteindelijk afhankelijk van diegenen tot wie de adviezen zijn gericht (meestal de regering), de kwaliteit van hun antwoorden en de herkenbaarheid van zijn adviezen ook voor de andere deelnemers aan het wetgevingsproces. Als adviezen niet worden opgevolgd, mag worden verwacht dat daaraan een gedegen argumentatie ten grondslag ligt. Dat is niet altijd het geval. Dat komt de kwaliteit van de besluitvorming over de wetgeving niet ten goede.

Zoals ieder jaar bevat het jaarverslag een legisprudentieoverzicht waarin een beeld wordt gegeven van de wijze waarop de Raad zijn taak als wetgevingsadviseur vervult en van het toetsingskader dat hij daarbij gebruikt.

In 2009 werden in totaal 558 zaken ter advisering aan de Raad van State voorgelegd. In het verslagjaar heeft de Raad van State 579 adviezen uitgebracht. De doorlooptijd van de zaken, van ontvangst van de adviesaanvraag tot verzending van het advies, is in het verslagjaar licht gestegen in vergelijking met het jaar ervoor. Deze lichte stijging heeft onder meer te maken met het feit dat prioriteit moest worden gegeven aan het snel afdoen van een omvangrijk pakket aan adviesaanvragen dat een uitvloeisel was van de staatkundige herstructurering van het Koninkrijk.
Bijna twee derde van alle adviesaanvragen deed de Raad van State in het verslagjaar binnen één maand af.
<< Terug naar boven
De Raad als bestuursrechter
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State is de hoogste algemene bestuursrechter in Nederland. Zij oordeelt in laatste instantie over geschillen op het gebied van onder meer het ruimtelijke-ordeningsrecht, milieurecht, bouwrecht en vreemdelingenrecht. Het is de taak van de bestuursrechter om besluiten van bestuursorganen op hun rechtmatigheid te beoordelen en om het geschil, waar mogelijk finaal, te beslechten. Finale geschilbeslechting is echter niet altijd mogelijk. Er zijn in een geschil vaak meerdere partijen met verschillende belangen. Afweging van die belangen behoort tot de taak van het, democratisch gecontroleerde, bestuur; niet van de, benoemde, rechter. Wanneer finale beslechting van een geschil door de rechter niet mogelijk is, is het bestuur opnieuw aan zet. Dat kost tijd.
Zowel in de politiek als in de samenleving bestaat ongenoegen over de traagheid en stroperigheid van bestuurlijke besluitvorming. De meest effectieve wijze om die traagheid en stroperigheid tegen te gaan, is verhoging van de kwaliteit van die besluitvorming. De nadruk ligt in de nieuwe wetgeving echter op beperking van de mogelijkheden van beroep op de bestuursrechter of bekorting van de beroepsprocedures. Aan mogelijkheden van bekorting zijn echter grenzen. Partijen moeten gelegenheid krijgen hun standpunten uiteen te zetten en toe te lichten. De kwaliteit van de uitspraken vraagt voldoende tijd voor voorbereiding en beraad. Versnelling van bepaalde procedures leidt al gauw tot vertraging bij andere procedures. Dit neemt uiteraard niet weg dat ook de rechter door werkwijze en organisatie het zijne heeft bij te dragen aan de versnelling.

Als vast onderdeel in het jaarverslag is ook dit jaar een omvangrijk jurisprudentieoverzicht opgenomen waarin een overzicht is gegeven van belangrijke ontwikkelingen in de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak. Aan enkele thema's uit de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak, zoals ruimtelijke ordening en de betekenis van communautair recht voor het asiel- en migratierecht, is afzonderlijk aandacht besteed.

In het verslagjaar heeft de Afdeling bestuursrechtspraak ruim 10.500 juridische procedures afgehandeld, waarvan 1.450 voorlopige voorzieningen. Het aantal ingekomen zaken is in 2009 flink toegenomen (ruim 11.000 in 2009 tegenover ruim 10.000 in 2008). Deze toename is een gevolg van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening en de grote instroom van vreemdelingenzaken. De zogenoemde keteninformatie in vreemdelingenzaken behoeft verbetering.
De gemiddelde doorlooptijden van de zaken, van ontvangst van het (hoger) beroepschrift tot de verzending van de uitspraak, ligt in alle Kamers van de Afdeling bestuursrechtspraak tot nu toe ruim binnen de wettelijke termijnen en de (kortere) streeftermijnen. In de Kamers 1 (ruimtelijke ordening) en 2 (milieu) waren die gemiddelden in het verslagjaar 35 respectievelijk 29 weken; de interne norm is 52 weken. In Kamer 3 (hoger beroep) was de gemiddelde doorlooptijd 30 weken, terwijl de interne norm in die Kamer 40 weken bedraagt.
Voor Kamer 4 (hoger beroep vreemdelingenzaken) geldt een wettelijke doorlooptijd van 23 weken. In 2009 was de gemiddelde doorlooptijd in die zaken 13 weken.
In het jaarverslag is ter verduidelijking een schema opgenomen waarin de verschillende processtappen zijn toegelicht.
<< Terug naar boven
Staatkundige herstructurering van het Koninkrijk
In het verslag is een afzonderlijk hoofdstuk gewijd aan de staatkundige herstructurering van het Koninkrijk. Ten onrechte wordt vaak gesproken over de herstructurering van de Nederlandse Antillen. Daarmee wordt over het hoofd gezien dat het staatkundige veranderingsproces ook gevolgen heeft voor Aruba, Nederland en het Koninkrijk als geheel.
De Raad constateert dat ook in 2009 veel energie – zowel van de verschillende overheden als in het parlementaire en publieke debat – is besteed aan de discussie over nieuwe structuren, taken en bevoegdheden. Daardoor zijn de mogelijkheden die op basis van het huidige Statuut bestaan, wat onderbelicht gebleven. Ook de door de drie parlementen van het Koninkrijk in februari 2009 ingestelde Commissie democratisch deficit wijst daarop, bijvoorbeeld waar het gaat om de inbreng van de Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse volksvertegenwoordigingen bij de totstandkoming van rijkswetgeving. De in het Statuut verankerde mogelijkheden worden in de praktijk niet ten volle benut.
Het heeft weinig zin nieuwe verantwoordelijkheden te creëren als reeds bestaande niet gebruikt worden. Het is weinig efficiënt nieuwe organisaties in het leven te roepen als de mogelijkheden van bestaande instituties onvoldoende worden benut.

Bij alle nadruk op de vorming van nieuwe landen en openbare lichamen krijgt ook het functioneren van het (gezamenlijke) Koninkrijk zelf nog onvoldoende aandacht. Naar de mate waarin als gevolg van de herstructurering het aantal deelnemende landen toeneemt, de diversiteit groeit en visies meer uiteen lopen, wordt de overkoepelende structuur waarin alle landen zich moeten herkennen, belangrijker. De Raad vraagt in zijn jaarverslag speciale aandacht voor de betere benutting van een aantal koninkrijksorganen, waaronder de Gouverneur en de rijksministerraad.

Bij de ontwikkeling van de zogenoemde BES-eilanden als openbare lichamen binnen het Nederlandse staatsbestel is de kernvraag steeds opnieuw welke Nederlandse wetgeving op de BES-eilanden wel en welke niet zal gaan gelden, wie dat bepaalt en op welke wijze de drie eilanden invloed op dat wetgevingsproces kunnen uitoefenen. Dat proces kent een eigen dynamiek. De keus om een Nederlandse oplossing van toepassing te verklaren op de kleine insulaire Caribische gemeenschappen is snel gemaakt en heeft uit wetgevingsoogpunt de charme van de eenvoud.
Maar juist voor deze drie kleine eilanden is steeds opnieuw cruciaal de vraag: wat is precies het probleem, is wetgeving de oplossing, gaat de gekozen oplossing daar werken en wat vinden de eilandbewoners er zelf van? Zo ergens, dan is op de BES-eilanden (ook onderling verschillend!) maatwerk vereist.

Het aantal bestuurlijke contacten van de afzonderlijke landen met het Koninkrijk en (vooral) tussen de landen onderling is de afgelopen decennia gestegen en zal dat – mede als gevolg van de staatkundige herstructurering – de komende jaren blijven doen. Politieke spanningen en bestuurlijke geschillen horen bij een pluriform staatkundig bestel als het Koninkrijk. Om die geschillen echter snel en bevredigend te kunnen beslechten, is wel van belang te kunnen beschikken over een effectieve, algemeen geaccepteerde bestuurlijke geschillenregeling. In zijn adviezen heeft de Raad daarvoor suggesties gedaan. Die sluiten aan bij de voorziening die is gekozen in de Rijkswet financieel toezicht voor Curaçao en Sint Maarten; een vorm van 'kroonberoep'.

Het jaarverslag van de Raad bevat ook het legisprudentieoverzicht koninkrijksrelaties 2009.

<< Terug naar boven
De staat van de Raad
Voor het werk in en tussen de Afdelingen advisering en bestuursrechtspraak is een doelmatige en doeltreffende samenwerking van staatsraden en medewerkers onontbeerlijk. Die samenwerking wordt bevorderd door een gemeenschappelijk informatiesysteem en door gemeenschappelijke huisvesting. In het hoofdstuk over bedrijfsvoering wordt aan beide aandacht besteed. Het informatiesysteem (Raster) met zijn verschillende onderdelen (kennis, zaaksadministratie, tekstproductie, digitaal werken, beheer) wordt in de komende drie jaar in verschillende fasen opgeleverd. De sturing van de verdere ontwikkeling van het systeem is verscherpt. De gemeenschappelijke huisvesting wordt gerealiseerd door nieuwbouw en renovatie van het Kneuterdijkcomplex. Deze vinden in twee fasen plaats. De bouwwerkzaamheden van fase 1 zijn in het voorjaar van 2008 afgerond. In juni 2008 is ongeveer de helft van het aantal staatsraden en medewerkers verhuisd naar de nieuwe kantoorruimtes in het pand aan de Oranjestraat. Fase 2 heeft betrekking op de nieuwbouw en renovatie van het bestaande gebouwencomplex aan de Kneuterdijk en de renovatie van het zogenoemde Witte Paleisje. Naar verwachting zullen deze werkzaamheden tot medio 2011 duren. De Raad hoopt het nieuwe pand dan in de zomer van 2011 te betrekken. Door concentratie van taken beoogt het kabinet de overhead bij de rijksdienst te verkleinen en de kwaliteit van de dienstverlening te vergroten. In de afgelopen jaren heeft de Raad van State in de jaarverslagen gewezen op de risico’s van concentratie en schaalvergroting en bedenkingen geuit over de inrichting van de gemeenschappelijke dienst voor de personeels- en salarisadministratie (P-Direkt). In de praktijk blijken die risico's zich voor te doen en zijn de nadelen van deelname ook financieel voor de Raad groter dan de voordelen. De oorspronkelijke doelstelling van P-Direkt om personele taken van de deelnemende organisaties uit handen te nemen en te centraliseren en daarmee meer eenheid, synergie en efficiencyvoordelen te bewerkstelligen, is voor de Raad van State in 2009 dan ook niet bereikt. De Raad van State gaat zich oriënteren op andere systemen en zal met ingang van 1 januari 2011 niet langer integraal gebruik maken van het P-Direkt systeem en de bijbehorende dienstverlening.
<< Terug naar boven
Algemene beschouwingen van de Vice-President van de Raad van State
De financiële en economische crisis betekent ook het falen van staten. Beleidsinstrumenten zijn tekort geschoten en sociaal-economische vooronderstellingen over gedrag van mensen zijn onjuist gebleken. Proberen de crisis op te lossen door dezelfde instrumenten nog meer in te zetten en van dezelfde vooronderstellingen te blijven uitgaan, zal hooguit tijdelijk werken. Dat geldt ook voor het openbaar bestuur dat met de gevolgen van de financieel-economische crisis wordt geconfronteerd. De legitimatie van het openbaar bestuur is de laatste decennia aangetast. Voor de crisismaatregelen die thans nodig zijn, is versterking van die legitimatie een voorwaarde.
De crisis biedt kansen om ingesleten patronen in het openbaar bestuur te doorbreken en het openbaar bestuur kwalitatief te versterken.

Dit is te lezen in de Algemene beschouwingen bij het jaarverslag 2009 van de Raad van State. De Vice-President van de Raad van State geeft hierin zijn jaarlijkse schets van de omgeving waarin de Raad van State zijn taken verricht.

Tot de ingesleten patronen behoort de dominantie van het marktdenken binnen de publieke sector zelf. Daardoor kan de staat moeilijk een tegenwicht tegen de markt vormen. Meer nog dan elders is de eigen Nederlandse staatkundige identiteit aangetast. Het besef dat de verhouding tussen staat, markt en burgersamenleving en de verhoudingen tussen wetgever, bestuur en rechter meer in de Europese culturele traditie staan dan in de Angelsaksische is vervaagd. Dat vervreemdt de burgers van de staat. Niet meer is duidelijk waar die staat voor staat. In de staat is het beeld van de burger onvoldoende zichtbaar. In de beschouwingen worden de (historische) achtergronden daarvan geschetst en voorwaarden voor veranderingen geformuleerd.

Als de financieel-economische crisis serieus wordt genomen, is een politieke herbezinning nodig op de verhouding tussen staat, markt en burgersamenleving over de vraag wie verantwoordelijk is voor wat en dus over de vraag welke taken geheel of gedeeltelijk onder directe politieke verantwoordelijkheid door het openbaar bestuur moeten worden uitgevoerd.

Die herbezinning vereist kennis van de eigen staatkundige identiteit met een blik naar buiten (Europa) in plaats van naar binnen, voorrang voor de beginselen van de democratische rechtsstaat boven het bedrijfsmatige New Public Management en het leggen van een accent op de inhoudelijke deskundigheid binnen het openbaar bestuur in plaats van op procesmanagement en beheer.

Die herbezinning kan niet zonder politiek inhoudelijk debat over waar het met Nederland in de komende tien jaar maatschappelijk, cultureel en economisch heen moet en wat de rol van het openbaar bestuur daarin zal zijn. Dat politiek inhoudelijke debat maakt alleen een kans bij meer dualistische verhoudingen tussen kabinet en meerderheid in de Tweede Kamer en met een duidelijk onderscheid in verantwoordelijkheden tussen regering en Staten-Generaal.

De noodzakelijke herbezinning op de verhouding tussen staat, markt en burgersamenleving dwingt ook tot de erkenning dat het 'algemeen belang' geen economisch maar een politiek begrip is. De toetsing aan het algemeen belang is uiteindelijk een politieke afweging waarvoor de bestuurder politieke verantwoording moet afleggen tegenover het parlement. Door die eigen politieke afweging zal de bestuurder in botsing (kunnen) komen met hetgeen de markt vraagt, ambtelijk wordt aangereikt, past binnen bestaande regels en procedures en op grond van de eigen (beperkte) verantwoordelijkheid als het enig mogelijke wordt gepresenteerd. Een bestuurder komt dan voor de vraag te staan wat besturen eigenlijk inhoudt en wat de meerwaarde van zijn functie is. Voor die eigen toetsing aan het algemeen belang staat elke minister.

Om zijn verantwoordelijkheden waar te kunnen maken, moet een bestuurder kunnen rekenen op inhoudelijk deskundige ambtenaren. Die deskundigheid is binnen het openbaar bestuur de laatste decennia teruggelopen. Met de verzelfstandiging van diensten, de privatisering van publieke taken, is vaak ook de daarmee verbonden inhoudelijke kennis uitbesteed. Verzelfstandiging en privatisering van publieke taken vereisen echter niet minder maar meer deskundigheid binnen het openbaar bestuur. Alleen dan kan worden gecontroleerd waar het algemeen belang in het geding komt.
De crisis biedt een kans het openbaar bestuur beter toe te rusten met een ander personeels- en promotiebeleid waarin ook Europa een belangrijke rol speelt en vooral met een hoogwaardige (verplichte) opleiding die op het openbaar bestuur in een democratische rechtsstaat is toegesneden.
Zijn ministers (en politieke partijen) bereid en in staat in tijden van bezuinigingen daarin te investeren en (vervolgens) de kosten daarvan terug te verdienen door verminderde inhuur van externe consultants? Willen en kunnen zij het aantal (proces)managers terugbrengen, verantwoordings- en controlemechanismen schrappen én het risico van kostenoverschrijdingen bij grotere en kleinere projecten drastisch verminderen?

De geloofwaardigheid van het openbaar bestuur wordt uiteindelijk afgemeten aan de kwaliteit van de uitvoering en de relaties met de burgers. Door het marktdenken binnen het openbaar bestuur komt de ruimte voor de eigen professionaliteit van veel uitvoerders onder druk te staan. Zij besteden steeds meer tijd aan werkzaamheden die niet tot hun primaire taak behoren. Dat geldt voor de onderwijzer, de dokter, de wijkverpleegster, de politieagent. Dat demotiveert en tast de geloofwaardigheid van het bestuur aan. De crisis biedt een kans die ontwikkeling te keren. Dat kan als politiek verantwoordelijke bestuurders het succes van hun beleid afmeten aan de gevolgen van dat beleid voor de kwaliteit van het primaire proces (de relatie zorgverlener - zorgbehoevende, arts - patiënt, leraar - leerling, politieagent - burger). Verbetering van de kwaliteit van het primaire proces begint met investeren in de professionaliteit van uitvoerders. Verbetering van de kwaliteit van het primaire proces is ook een voorwaarde voor het drastisch terugdringen van de omvangrijke en kostbare tussenlaag tussen de politiek verantwoordelijke bestuurder en de professionele uitvoering.
Door de kwaliteit van het primaire proces voorop te stellen kan ook de betrokkenheid van burgers worden gestimuleerd. Erkenning van burgers als partners in het openbaar bestuur is eveneens een voorwaarde om het marktdenken binnen het openbaar bestuur te keren. De school, de buurt, het werk worden steeds belangrijker als basis voor de bevordering van sociale samenhang en samenwerking.
Vernieuwingen komen altijd uit de marge. Nieuwe mogelijkheden van onderop dienen zich aan, bijvoorbeeld in het onderwijs, in de zorg, in de landbouw, in de sociale zekerheid.
Zij representeren een andere werkelijkheid en doorbreken van bovenaf opgelegde patronen. Zij kunnen daarom ook een tegenwicht vormen tegen een marktlogica die vaak tot grootschaligheid leidt en onvoldoende rekening houdt met de kwaliteit van het primaire proces.
In de Algemene beschouwingen worden enkele voorbeelden genoemd.
Bestuurders zullen zich de middelen moeten verschaffen om deze vernieuwingen een kans te geven. Niet zo zeer financieel, maar veeleer door binnen het bestaande stelsel daarvoor ruimte te creëren en er tegen te waken dat bestaande positie en belangen deze vernieuwingen van onderop onmogelijk maken.

Een belangrijke taak van bestuurders in een democratische rechtsstaat is ruimte geven. Ruimte voor het eigen vakmanschap van de leraar, de dokter, de politieagent; ruimte voor een actief burgerschap. Ruimte geven, betekent ook risico nemen. Het risico dat er in de uitvoering fouten worden gemaakt waarop de politiek verantwoordelijke bestuurder zal worden aangesproken. Het risico dat verscheidenheid wordt aangemerkt als ongelijkheid. Bestuurders moeten het inzicht en de ervaring hebben om die risico's te kunnen wegen en om te beseffen dat die risico's kleiner zijn dan het blijven vervolgen van de marktlogica in het openbaar bestuur.

Afdeling Communicatie van de Raad van State
14 april 2010

<< Terug naar boven

Hier kunt u het persbericht van het jaarverslag lezen

Hier kunt u een exemplaar van het jaarverslag downloaden

via raadvanstate.nl

In de samenvatting van het jaarverslag van de Raad van State 2009 staan mooie woorden met meer diepgang dan veel van de huidige verkiezingsretoriek. Het lezen waard, met name de algemene beschouwingen van de vice-president (Tjeenk Willink)

Posted via web from Erik's posterous

Minimaal 2 x lezen: The Collapse of Complex Business Models « Clay Shirky

2010-04-02T13:22:00.002+02:00

Sommige blogs moet je gewoon een aantal keer lezen en overdenken. Clay Shirky is daar een ster in. Zijn blog "The collapse of complex business models" is weer één om in te lijsten. Mijn favoriete quote over de traditionele media producenten: “Web users will have to pay for what they watch and use, or else we will have to stop making content in the costly and complex way we have grown accustomed to making it. And we don’t know how to do that.”
Mijn oproep aan iedereen, lezen, herlezen en nadenken over de gevolgen voor je eigen bedrijf, organisatie en omgeving.

Posted via web from Erik's posterous

Social CRM: The New Rules of Relationship Management

2010-03-08T20:41:00.001+01:00

via slideshare.net

Leuk rapport van de Altimeter Group, ze doen in ieder geval aan "practice what you preach" door dit aan de community beschikbaar te stellen.

Posted via web from Erik's posterous

Mooie Prezi over Ambtenaar 2.0

2010-03-05T09:35:00.002+01:00

Door werkdruk helaas nooit er echt aan toe gekomen om Prezi goed te leren gebruiken, maar dit soort voorbeelden als onderstaande presentatie over Ambtenaar 2.0 prikkelen mij toch om voor mezelf een Prezi-dagje in te gaan plannen.

Ambtenaar 2.0 on Prezi

Presentaties Dag van de Ambtenaar 2.0 (2010)

2010-02-28T08:10:00.001+01:00

Handig, alle presentaties van de succesvolle Ambtenaar 2.0 dag op een rij.

| Get your Presentation Pack

Google & The Borg

2010-02-14T20:09:00.001+01:00

De laatste week met al het rumoer rondom Google Buzz kwamen herinneringen aan de "The Borg" bij me op. Dit was een geweldig slechte maar interessante soort uit Startrek (Next Generation). Hun motto was "resistance is futile" , iets wat Google ook lijkt uit te stralen met haar brede scala aan diensten/producten, met als meest recente toevoeging Google Buzz. De analogie gaat ook op in de zin dat bij de Borg sprake was van totale interconnectiviteit. Er waren geen afzonderlijke wezens, alleen "the collective", alle entiteiten binnen het ras waren met elkaar verbonden en de krachten/intelligentie waren gebundeld. Dit gebeurde door allerlei andere wezens/rassen te assimileren en van een implantaat te voorzien zoals Jean Luc Picard (Startrek kapitein) in onderstaande foto. Eigenlijk een soort iPhone/Android Phone ;-)

Net zoals Google, schrokken "the borg" niet van een tegenslagje (bijv. kritiek op privacy aspecten) maar vond "the collective" razendsnel een oplossing. Net als de Borg is Google buitengewoon interessant maar af en toe ook doodeng.

Toch zit ik niet in het kamp van Google-haters, ik vind dat ze buitengewoon veel fouten maken maar dat is volgens mij een definitie van leren. Daarnaast zouden concurrenten als Apple of Facebook hetzelfde doen als de mogelijkheden hadden waarbij ze veel minder open zijn over hun werkwijze en ook veel minder een open standaarden/open source werkwijze hanteren. En zelfs als Google "pure evil" zou zijn, "the borg" werden ook van binnenuit verslagen, dus door mee te doen.

Voor de geïnteresseerden is er overigens een prima analyse van Google Buzz/Facebook/MySpace/Twitter door Jeremiah Owyang . Zijn opmerking over "the collective" bracht me tot dit blogje.

Posted via web from Erik's posterous

Teambox | Project collaboration

2010-01-15T14:06:00.001+01:00

via teambox.com

zag http://www.teambox.com , verdient het misschien om wat beter te bekijken, nog steeds op zoek naar een goede samenwerkingstool voor Ambtenaar 2.0 die wat verder gaat dan de huidige functionaliteiten binnen Ning/Wordpress. Ambtenaar 2.0 project bestaat inmiddels ;-), ga het later aan een nader onderzoek onderwerpen.

Posted via web from Ambtenaar 2.0

Goede voornemens ten aanzien van sociale media

2010-01-03T21:16:00.001+01:00

Ten aanzien van sociale media was 2009 voor mij een speel en experimenteer jaar, accounts op de meest vreemde en experimentele sites, altijd online, altijd bereikbaar, voortdurend mijn status delend. Het was leuk, maar dit jaar is mijn voornemen het beter te gaan doen. Het is tijd voor meer focus, meer gerichtheid en vooral ook meer productiviteit. Want eerlijk is eerlijk, al die sociale media kosten tijd en kunnen verstorend werken op de concentratie. Verder zijn er soms gewoon teveel kanalen, teveel middelen en te weinig tijd. Daarom de volgende goede voornemens voor 2010 met betrekking tot sociale media:

In netwerken zijn "reallife" contacten met echte personen het belangrijkste, die prevaleren dus altijd boven digitale middelen en sociale media
( o.a. niet meer twitteren tijdens vergaderingen dus ;-)
Spelen is leuk en nuttig, maar sociale media moeten nog meer en zichtbaar gaan toevoegen aan mijn dagelijkse werk, daarom ga ik ze daar vaker en effectiever inzetten.
Structuur en discipline, komend jaar ga ik het gebruik van sociale media meer op gezette/geplande tijden doen en laat ik het minder andere activiteiten en de concentratie die daarbij nodig is, verstoren. Ook op verzoek van het thuisfront :-)

Uit bovenstaande zou je de indruk kunnen krijgen dat sociale media mij in 2009 niet veel hebben opgeleverd, niets is minder waar, vooral Twitter was een bron van inspiratie en verhoogde mijn productiviteit en bereikbaarheid. Recent stond in een geweldig goed artikel in de New York Times goed verwoord waarom Twitter zo'n succes is en een blijvertje. Kortom 2010 is het jaar dat sociale media voor mij echt productief en effectief gaan worden, met name voor de beleidsonderwerpen waarmee ik mij bezighoud ten aanzien van wat e-overheid wordt genoemd en in het bijzonder het stelsel van basisregistraties. Daarnaast blijf ik natuurlijk enthousiast meewerken aan het Ambtenaar 2.0 netwerk. Het wordt een spannend jaar !

Posted via web from Erik's posterous

Om niet overspoeld te worden met email (door Posterous)

2010-01-03T20:34:00.001+01:00

Niet echt een tip, maar meer een reminder, in de instellingen binnen "your account" kun je precies instellen waar je wel en geen email notifications over wilt ontvangen. Dat scheelde bij mij een heleboel mailtjes ;-)

Posted via web from Snel een Posterous site opzetten

Snel een Posterous site opzetten - Home

2010-01-03T15:59:00.001+01:00

via snel-een-posterous-site-opzetten.posterous.com

Even een testje met de bookmarklet vanuit Chrome, benieuwd of dat ook werkt. Ik voeg de "snel een posterous site opzetten" site toe ;-) Een prima speeltuin voor ambtenaren 2.0 en anderen om ervaring op te doen met deze lichtgewicht, flexibele blogging tool !

Posted via web from Erik's posterous

Interessante Google aankondigingen

2009-12-07T22:31:00.004+01:00

Vandaag 7 december heeft Google een aantal interessante aankondigingen gedaan, allereerst de aankondiging van real-time search dat binnen enkele dagen bij elke google-zoekopdracht zichtbaar zal zijn. In het zoekresultaat wordt in een aparte window "live" de zoekresultaten binnen facebook, twitter, myspace en nog enkele andere partijen aangegeven. Een andere buitengewoon "coole" toepassing, tenminste in de demovideo ;-), is Google Goggles. Laatstgenoemde is voor de gelukkige Android bezitters nu al beschikbaar. Een iphone applicatie zal wel volgen maar ongetwijfeld later, om een beetje te plagen ;-) Genoemde ontwikkelingen versterken een tweetal belangrijke trends, namelijk die van realtime internet maar ook die van het belang van het mobiele platform en mobiel zoeken (google goggles is daarop toegesneden). Prachtige ontwikkelingen, al kan iedereen die bang is voor totale google dominantie in de zoekmarkt terecht vrezen. Bing dacht momentum te hebben maar heeft het nu wel verloren.

Posted via web from Erik's posterous

Boek Ambtenaar 2.0 beta is beschikbaar !

2009-12-05T13:22:00.003+01:00

De opvolger van het boek "Ambtenaar 2.0" is beschikbaar. Het is getiteld "Ambtenaar 2.0 beta". In het boek Ambtenaar 2.0 zette Davied van Berlo uiteen wat de betekenis is van web 2.0 voor de overheid: voor de relatie tussen overheid en burgers, voor de interne organisatie van de overheid en voor de manier van werken van de ambtenaar. Maar hoe ga je daar als ambtenaar in de praktijk mee aan de slag?

Ambtenaar 2.0 beta probeert op die vraag een antwoord te geven. Het bevat actiepunten en ideeën voor overheidsorganisaties om hun eigen 2.0-strategie samen te stellen. En het bevat werkprincipes voor wie zelf als ambtenaar 2.0 wil gaan werken. Ambtenaar 2.0 beta is het handboek om te bouwen aan overheid 2.0.

Ook dit boek staat weer vol met handige sites en leerzame tips. Het praat je bij over de laatste inzichten en trends op het gebied van overheid 2.0. Op deze manier blijf je als ambtenaar 2.0 in ontwikkeling, een ambtenaar 2.0 beta. Het boek vind je hier maar voor iedereen die vast wil bladeren hieronder ook embedded weergegeven.

Ambtenaar 2.0 Beta

Wel of geen eBook kopen ?

2009-12-03T21:52:00.001+01:00

Eén van de lichtere dilemma's zo rond de feestdagen is of ik nu wel of niet een e-book moet kopen. Om me heen hoor ik steeds meer positieve verhalen over bijvoorbeeld de Sony eBook readers , wat me echter weerhoudt is een paar dingen. Allereerst het ontbreken van kleur, nu een e-reader kopen voelt een beetje als een zwart-wit televisie aanschaffen en daar heb ik weinig zin in. De kleurenversies worden toch al volgend jaar verwacht, verder is er natuurlijk de bijna mythologische iTablet/iPad van Apple die volgens alle geruchten ergens begin volgend jaar komt. En als je dan net je eBook hebt gekocht....

Voor alle pessimisten die denken dat dit een hype is, zelf ben ik er van overtuigd dat eBooks/tablets e.d. de toekomst zijn en papier wellicht niet geheel zullen vervangen maar wel voor een deel. De voordelen zijn dermate evident en zeker als je een grote touchdisplay hebt (bijvoorbeeld met een Apple Tablet) is het ook gewoon handiger en prettiger als een boek. De nieuwe interface die de New York Times nu aanbiedt, Times Skimmer, is voor mij wel een goede illustratie waar het heen gaat, een dergelijke interface vind ik nu al prettiger lezen als een papieren krant. Ik zie wel een nabije toekomst voor me waarbij we allemaal met een tablet met aanraakscherm rondlopen, uitgerust met Wifi/3G, dus altijd verbonden met het internet. Op het werk zie ik ook nog wel aardig wat toepassingen voor een dergelijk apparaat, altijd je tablet mee naar vergaderingen, altijd al je stukken bij je, ook die stukken waar je niet aan had gedacht, je kunt immers altijd overal bij ! Ik hoop dat ik niet te lang hoef te wachten ;-)

Posted via web from Erik's posterous

Politie & Twitter

2009-11-25T08:57:00.003+01:00

Leuk om te zien hoe Politie Regio Brabant Zuid-Oost experimenteert met Twitter. @Libel had op Twitter ook al eens bericht over wijkagenten die zelf twitteren en die je kunt volgen. Iets waar ik zelf enthousiast over kan worden. Mijn eigen wijkagent zou ik in ieder geval gelijk volgen als dat kon. Twitter maar ook andere microblogging tools, bieden de mogelijkheid voor fijnmazige en op maat gesneden dienstverlening/informatievoorziening richting de burger. Wel ben ik benieuwd of er ook sprake is van "conversatie", met andere woorden worden er ook vragen gesteld en beantwoord via dit medium.

Voor als je meer wilt weten over Politie & web 2.0 kijk dan ook op Politie 2.0. !
Update: Hier staat op Politie 2.0 een artikel over drie wijken in Groningen waar de politie twitter gebruikt.

Posted via web from Erik's posterous

Een frisse blik op mijn Posterous account

2009-11-21T12:25:00.001+01:00

Weer eens een frisse blik op mijn Posterous account geworpen. Ik ben toch wel onder de indruk hoeveel koppelingen je vanuit Posterous kunt leggen met andere platformen. Dit bericht is daar gelijk een testje van :-)

Posted via web from Erik's posterous

The State of the eUnion, Government 2.0 and Onwards

2009-11-18T11:15:00.003+01:00

Weer een leuk gratis te downloaden eBook door http://21gov.net/, nu nog tijd om het te lezen ;-)

The State of the eUnion, Government 2.0 and Onwards

Handboek Communities: de kracht van sociale netwerken (Erwin Blom)

2009-11-16T21:00:00.003+01:00

Erwin Blom heeft recent zijn Handboek Communities: de kracht van sociale netwerken, als gratis download ter beschikking gesteld. Een prijzenswaardig initiatief en het is ook nog een prima publicatie !
Handboek Communities de Kracht Van Sociale Netwerken Erwin Blom

Twitter in de politieke arena

2009-11-12T12:44:00.007+01:00

Alhoewel er ook recente berichten zijn dat het twittergebruik afvlakt, zie ik in Nederland een nog steeds flink toenemend gebruik. Vooral politici beginnen steeds meer te ontdekken dat dit medium op hun is toegesneden. Als een deel van je taak bestaat uit zichtbaar zijn, de maatschappelijke discussie voeren en openstaan voor vragen van je kiezers, dan is Twitter een mooi medium. Inmiddels discussieren ondermeer Femke Halsema , Diederik Samsom en Boris van der Ham, volop met elkaar, met kiezers en soms zelfs met bewindspersonen zoals Maxime Verhagen. Interessant daarbij is dat Maxime Verhagen vragen van burgers vaak beantwoordt maar die van bijvoorbeeld Femke Halsema afwijst met het argument dat ze parlementarier is en genoeg gelegenheid heeft binnen de formele procedures vragen te stellen. Het wordt interessant of dit ook in de toekomst houdbaar is. Voor een overzicht van kamerleden op Twitter kan gekeken worden op Kamertweets. Een andere interessante site die net is gestart met betrekking tot politiek, sociale media en de komende gemeenteraadsverkiezingen is http://www.volgdeverkiezingen.nl/

(dit bericht is ook geplaatst op de netwerksite van Ambtenaar 2.0 )

"Consumerization of Corporate IT"

2009-09-23T11:44:00.002+02:00

Tamelijk briljant artikel wat mij betreft in Strategy & Business over de "Consumerization of corporate IT" , kort gezegd, hoe organisaties geld kunnen besparen, effectiever kunnen worden en kunnen meeliften op innovatie door het gebruik van "consumenten IT" te omarmen in plaats van er tegen te vechten zoals nu vaak gebeurt. Ook toepasbaar binnen de overheid in mijn ogen.

Top 5 web trends in 2009 volgens ReadWriteWeb

2009-09-15T08:53:00.003+02:00

Genoemd overzicht van ReadWriteWeb biedt mijns inziens een prima overzicht van de trends van 2009, de moeite waard om even door te bladeren.

ReadWriteWeb's Top 5 Web Trends in 2009

View more presentations from Richard MacManus.

Gov 2.0 Summit

2009-09-11T13:00:00.005+02:00

Nooit gedacht een blog te schrijven over een een congres waar ik helaas zelf niet bij was, de Gov 2.0 Summit. Maar het was leuk om dit congres op afstand mee te maken. De nederlandse vertegenwoordigers waren druk aan het twitteren (#gov2sNL) waarvoor dank. Grappig was wel dat op een bepaald moment sommige twitteraars (waaronder congresorganisator O'Reilly) werden geblokkeerd omdat Twitter meenden dat ze aan het spammen waren. Genoemde blokkade was na enige uren weer opgeheven gelukkig.

Verder had Davied als een goede ambtenaar 2.0 een congressite opgezet: http://gov20s.ning.com. Hier is in woord en beeld van alles te vinden over de ervaringen van de congresgangers. Punt van reflectie was voor mij hoe we een dergelijk congres vijf jaar geleden hadden ervaren. In mijn ogen totaal anders, we hadden hooguit 1 emailtje gekregen dat alles goed ging :-), wellicht had de congressite nog wat updates bevat, maar dat zou het wel geweest zijn. Nu waren er veel meer mensen direct/indirect bij betrokken, ontstonden er online discussies etc. Kortom er zijn echt dingen veranderd door internet of zo je wilt web 2.0.

Update: een verslag van de hoogtepunten tref je hier aan op Ambtenaar 2.0

Opmars van Facebook

2009-08-19T11:29:00.002+02:00

Interessant rapport van Comscore over de opmars van Facebook, met name de pagina's over europese landen zijn voor ons leuk. Jammer genoeg mist Nederland.

The Facebook Death Star Moves Across The Universe -

Gartner Hype Cycle 2009

2009-08-12T09:29:00.006+02:00

Altijd leuk, Gartner Hype Cycle 2009. Dit jaar zitten er best wat arbitraire positioneringen in, Twitter "on the way down", Web 2.0 bijna mainstream, genoeg stof tot discussie:

Er is ook een goede bespreking bij ReadWriteWeb.

FREE, van Chris Anderson

2009-07-08T10:59:00.004+02:00

Chris Anderson, auteur van "The Long Tail" (een echte klassieker), heeft een nieuw boek met de titel "Free", geheel consistent is het boek ook gratis beschikbaar, wat niet betekent dat Chris geen geld gaat verdienen, maar daarvoor moet je het boek lezen ;-)

Update: Het boek is dus inmiddels niet meer vrij downloadbaar/leesbaar, geheel in lijn met zijn boek heeft Chris Anderson een strategie waarin hij "free" elementen combineert met betaling, de schoorsteen moet immers bij hem ook roken :-)

FREE (full book) by Chris Anderson

Ambtenaar 2.0 in 2009

2009-07-06T21:40:00.001+02:00

Jeroen de Miranda geeft een mooi overzicht van wat je allemaal kan doen in het ambtenaar 2.0 netwerk. Fascinerend hoe dit door Davied van Berlo gestarte netwerk door de inzet van veel enthousiaste leden enorm is gegroeid en diverse uitingen kent.

Ambtenaar20 in 2009

View more documents from Jeroen De miranda.

Tim Berners-Lee over Linked Data

2009-05-20T13:36:00.002+02:00

Tim Berners-Lee hield onlangs een kort maar interessant praatje over "linked data" en het enorme potentieel ervan, hij ziet als de volgende revolutie op het internet. De moeite waard om even 16 minuten naar te luisteren.

De film Us Now

2009-05-16T14:16:00.002+02:00

De film Us Now, waarin de maatschappelijke gevolgen van web 2.0 in beeld worden gebracht met voorbeelden en interviews met vooraanstaande 2.0-denkers als Leadbeater, Shirky en Tapscott. Op gewezen door Ambtenaar 2.0

Us Now from Banyak Films on Vimeo.

Sociale netwerk analyse

2009-04-22T12:21:00.002+02:00

Op de blog van Beth Kanter vond ik een goede presentatie over sociale netwerken uit 2007, gaat in het geheel niet over de technologie maar daardoor wel verfrissend en leerzaam.

Skills for Net Work by Patti Anklam

View more presentations from ValueNetworks.

Prima presentatie over Social Media & Government !

2009-04-06T13:17:00.000+02:00

Kom veel te weinig aan mijn "eigen" blog toe, teken des tijds ? Een aanleiding voor een berichtje is deze interessante en prettig leesbare presentatie.

Social Media For Government 3.23.09

View more presentations from Maxine Teller.

Twitter hype aan het pieken ?

2009-03-04T08:43:00.005+01:00

Twitter, twitter, twitter, na eerst alleen op internet veel besproken te zijn, wordt het nu ook opgepikt door traditionele media zoals kranten, talkshows, journaal e.d.
Gelukkig wordt het ook steeds beter uitgelegd en begint iedereen de potentie te zien en te begrijpen dat de technologie (zeker bij Twitter) volstrekt niet interessant is maar wel de manier waarop je er netwerken tussen mensen mee opbouwt. Vooral de snelheid, breedte en actualiteit van Twitter is overweldigend. Wel merk je dat als je ergens mee meer de "diepte" in wil, het platform tekortschiet en je moet uitwijken naar een blog, wiki, ning of anderszins. Ik wacht met smart op de volgende ontwikkelstap van Twitter zoals groepenfunctionaliteit en de mogelijkheid om conversaties beter te kunnen volgen. Velen merken terecht op dat Friendfeed veel van dit soort functionaliteit al heeft. Maar om eerlijk te zijn, Friendfeed is voor mij vaak wat "te moeilijk" maar ik blijf proberen ;-) Ook Yammer eens geprobeerd, een twitterkloon voor binnen de bedrijfsmuren. Bespeurde gelijk flinke nadelen, geen inspiratie meer door onverwachte meelezers, minder netwerk effecten door het relatief lage aantal deelnemers. Mijn werk betekent juist dat ik graag mensen van buiten mijn organisatie bij discussies betrekt dat werkt (nog) niet met Yammer. Ander punt is dat ik Twitter overal in kan integreren zoals bijvoorbeeld binnen Hyves, waarmee het voor mij ook een stuk efficienter werkt. Er van overtuigd dat we hier over enige jaren meewarig naar terug kijken, zoiets als de eerste websites of het eerste gebruik van IRC of ICQ (chattools, kent iemand die nog ? ;-).

Goede lessen mbt Social Media van Michael Fruchter

2009-02-10T15:16:00.005+01:00

Goede lessen, wellicht voor velen niets nieuws, maar wel leerzaam, met dank aan Michael Fruchter en Louis Gray.

Je content op het web opslaan

2009-01-27T09:02:00.010+01:00

Geprikkeld door de opmerking om vooral meer tips en trucs te delen tijdens een Ambtenaar 2.0 Open Koffie, een kort blogje over het opslaan, delen, organiseren van je content met behulp van web/web 2.0 toepassingen. Vooral naar aanleiding van mijn eigen ervaringen op dat vlak. Dus zeker niet compleet, slechts enkele voorbeelden !

Scribd
Een eerste aanrader wat mij betreft is Scribd, je moet weliswaar eenmalig registreren maar dat is het meer dan waard. Naast dat je onbeperkt (!) documenten en presentaties kunt opslaan in vrijwel alle formaten, kun je die ook nog eens in je persoonlijke map indelen in folders maar ook gelijktijdig "taggen" (van labels voorzien. De grote kracht daarbij is ook dat het geen enkel probleem is om 1 document in meerdere "folders" op te slaan, zonder dat het een shortcut of kopie is. Dat had windows al veel eerder moeten ondersteunen... Immers zoals iedereen weet, het kan heel logisch zijn dat 1 document gelijktijdig in twee dezelfde mappen staat. Naast je persoonlijke/prive map kun je heel eenvoudig documenten delen met anderen, in groepen organiseren, embedden in je blog met een snelle (!) viewer, iPaper. Verder zijn er talloze leuke details, zoals bij je document een overzicht van de laatste zoekacties die naar je document hebben geleid, RSS-feeds van groepen, fora etcetera. Kortom teveel om op te noemen. Bedenk overigens wel als je een document deelt of je de "rechten" hebt om dat te doen, Scribd probeert daar ook toezicht op te houden. Een voorbeeld een documentenverzameling op Scribd is de groep Social Networks. Meer een boekenkast als een groep overigens, maar voor mij een handige manier om interessante (openbare)documenten over genoemd onderwerp op te slaan en te delen.

Een alternatief voor Scribd is DocStoc, grotendeels vergelijkbaar maar richt zich naar eigen zeggen meer op de professionele markt. Maar het zijn natuurlijk gewoon felle concurrenten, benieuwd wie er gaat winnen.

Slideshare
Een stuk bekender als Scribd, een absolute topper voor wat betreft presentaties maar in mijn ogen minder krachtig qua beheerfuncties (zoals bij Scribd). Slideshare timmert ook stevig aan de weg, recent hebben ze de mogelijkheid geintroduceerd om YouTube videos in je presentaties op slideshare te embedden.

Verder zijn er nog diverse sites die gewoon opslag aanbieden, al dan niet uitgebreid met diverse functies. Een goed voorbeeld is Box.net, leuk daarvan is dat je dit tegenwoordig kan "embedden" als applicatie binnen Linkedin. Het begin van een ontwikkeling wat mij betreft, niet meer allemaal losse onderdelen maar meer integratie.

Een waarschuwing bij genoemde sites is wel op zijn plaats. Praktisch gezien heb je nauwelijks harde garanties met betrekking tot de beschikbaarheid, continuiteit en beveiliging van je data. Genoemde bedrijven kunnen failliet gaan, overgenomen worden, schijven kunnen stuk gaan etc. Verder is de opslag veelal niet op Nederlandse bodem. Dat betekent dat de Nederlandse regels mbt privacy en dergelijke niet gelden of in ieder geval lastig kunnen worden gehandhaafd. Is dat een reden om dit soort sites niet te gebruiken.... absoluut niet, alleen moet je wel genoemde aspecten in het achterhoofd houden.

Zoals gezegd, dit waren slechts enkele voorbeelden. Daarom ook erg benieuwd naar de tips/ervaringen van anderen met deze en soortgelijke sites !

(Dit bericht is ook geplaatst in de groep Tips en trucs binnen het netwerk Ambtenaar 2.0.)

De bewolking neemt toe

2009-01-14T21:56:00.009+01:00

In 2008 was het wellicht nog een hype, in 2009 een niet te keren trend, "Cloudcomputing", de kenmerken zijn dat je bepaalde computer of opslag dienst gebruikt zoals stroom of gas in een woning. Het is direct en altijd beschikbaar, je kunt zoveel of zo weinig gebruiken als je wilt, de vaste kosten zijn beperkt en het is in principe veel goedkoper dan als je het zelf moet regelen met een netwerk, servers, harde schijven etcetera. Het is inmiddels zo normaal dat niemand er meer bij nadenkt, maar diensten als Google, Gmail, Ning (dit netwerk), Flickr, Scribd e.d. zijn allemaal mogelijk omdat ze gebruik maken van dergelijke diensten. De vergelijking met gas en elektra is er niet voor niets, IT-infrastructuur/computer/opslag capaciteit wordt er een commodity of utility mee.
Na pioniers op dat vlak zoals Amazon volgen nu alle andere grote namen zoals IBMen Microsoft. Maar ik hoor de vraag al gesteld worden, wat schieten we er mee op, wat kunnen we nu wat we vroeger niet konden ? Kort gezegd kunnen we zonder enige voorbereiding grote computerklussen doen waar je vroeger eerst een eigen serverruimte of zelfs een rekencentrum voor moest laten bouwen. Dat allemaal tegen een fractie van de kosten die je er vroeger voor zou hebben gemaakt. Nicholas Carr heeft daar een mooi voorbeeld van beschreven. Het biedt voor bedrijven maar ook voor overheden een grote mate van flexibiliteit maar daarnaast ook een manier om aanzienlijke kostenbesparingen te realiseren. Waarom heeft iedere overheidsorganisatie nog zijn eigen serverruimte en kasten vol met harde schijven, waarom is er niet zoiets als een "overheidswolk" (in eigen beheer of privaat aanbesteed) waar iedere overheidsorganisatie bepaalde generieke infrastructuurdiensten kan afnemen ?
In tijden van ruime budgetten en economische voorspoed zijn deze vragen minder belangrijk, maar dat zou de komende jaren wel eens anders kunnen worden.
Er zijn ook risico's en problemen, want uiteindelijk deel je natuurlijk wel wat met anderen als je gebruik maakt van cloudcomputing. Je deelt minimaal de hardware, maar vaak ook de applicatie en misschien nog wel meer. Wie garandeert verder de privacy van je gegevens, de continuiteit en hoe hou je daar toezicht op ? Allemaal vragen die Gartner ook recent signaleerde met de mooie titel, "Virtual cloud privacy is gray". Voor de overheid zijn die vragen nog belangrijker als voor het bedrijfsleven. Vanuit grondrechten, wet- en regelgeving stellen we immers vaak hogere eisen aan bescherming van persoonlijke levenssfeer, privacy, archivering, continuiteit e.d. Aan ons de uitdaging om die risico's te ondervangen en de kansen op dit vlak te benutten.

De wereld in 2009

2009-01-14T12:43:00.004+01:00

Bij het nadenken over de internationale ontwikkelingen in 2009 is het altijd goed even kennis te nemen van de gratis publicaties van stratfor (ooit betalend lid geweest maar dat werd me echt te duur). Zoals over de achtergronden van de huidige gas-crisis in europa maar ook een eerder artikel over islamitisch extremisme. Zelfs los van de kredietcrisis belooft het geen rustig jaartje te worden...

Verwachtingen met betrekking tot "social media" of sociale netwerken in 2009

2008-12-29T13:49:00.003+01:00

Prima samenvatting van door verschillende personen eerder geuitte verwachtingen/voorspellingen ten aanzien van 2009 en "social media".

Social Media Influencers Predictions 2009 By Trendsspotting

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: social media)

Update: genoemde bedrijf stelt nu al haar presentaties beschikbaar via blog en slideshare.

Prettige feestdagen en een goed 2009 !

2008-12-24T09:59:00.001+01:00

Te weinig tijd gehad om weer eens een leuk blogje te schrijven, dat is het goede voornemen van 2009. Maar in ieder geval iedereen die dit leest hele prettige kerst en voorspoedig 2009 gewenst !

Can we all govern ?

2008-12-06T22:33:00.003+01:00

Inspirerende site en filmpjes gevonden over samenwerking, internet en overheid op http://www.usnowfilm.com/ ! Stof tot nadenken (blog het ook hier alleen maar om het niet te vergeten ;-)

Nationaal Uitvoerings Programma Dienstverlening en e-overheid (NUP)

2008-12-02T09:11:00.005+01:00

Voor mensen die zich afvragen waar ik in mijn werk mee bezig ben en waar mijn prioriteiten daarin liggen, hieronder het zogenaamde NUP (Nationaal Uitvoeringsprogramma Dienstverlening en e-overheid). Een ambitieuze agenda voor deze kabinetsperiode dat op 1 december 2008 is ondertekend. Er is ook een aparte NUP-site waarin onderstaand rapport wordt samengevat.
Nationaal Uitvoeringsprogramma Dienstverlening en E_overheid_1 December 2008

Publish at Scribd or explore others: Government bijleveld NUP

En nog een profiel....

2008-11-26T09:53:00.009+01:00

Iedere actieve internetgebruiker kent het wel, je komt een interessante site, community of anderszins tegen, maar om deel te nemen moet je wel een profiel invullen.
Zeker als je dat al enige malen hebt gedaan, wekt dat steeds meer weerstand op. Allereerst vanwege de herhaalde inspanning en het telkens verstrekken van dezelfde gegevens, maar ook vanuit het perspectief dat je het gevoel krijgt al die profielen niet meer te kunnen bijhouden, controleren etc. Er zijn overigens wel partijen die proberen je (sociale) activiteiten te aggregeren zoals Retaggr e.a. Maar dat is nog iets anders als je profiel kunnen delen en beheren over verschillende sites/diensten heen.

Wat zou het geweldig zijn als je gewoon op 1 punt je profiel kunt "managen" en per site/community e.d. kunt aangeven wat je wilt delen (en dat ook kunt herroepen). De technologie is er volgens mij, onder meer door initiatieven als open social. Een dergelijke mogelijkheid zoals ik beschrijf is echter volgens mij nog niet voorhanden, maar als ik het mis heb dan hoor ik dat graag!
Het niet oplossen van dit knelpunt komt in mijn ogen met name door de verschillende belangen van betrokken (markt)partijen en het feit dat iedereen "de klant" wil bezitten en op haar site/netwerk wil houden. Ik ben benieuwd hoe anderen hier tegen aan kijken en ideeën en tips zijn welkom !
(deze tekst is ook gepubliceerd op Ambtenaar 2.0)

Boek Ambtenaar 2.0

2008-11-25T13:19:00.005+01:00

Iedereen geinteresseerd in web 2.0 en de overheid moet vooral kennis nemen van het boek Ambtenaar 2.0. In dit boek geschreven door Davied zijn veel ervaringen, praktische tips en handreikingen met betrekking web 2.0 en de overheid neergelegd. Tevens worden de meer theoretische achtergronden beschreven. Het is deels ook een weerslag van de ervaringen in het gelijknamige netwerk en blog. Het is prettig dat Davied dit eens heeft samengevat in een publicatie. Voor velen is dat toch toegankelijker dan het browsen/bezoeken van de verschillende web 2.0 fora/sites/communities.

Prijsvragen rondom overheid en web 2.0

2008-11-19T13:10:00.004+01:00

De overheid 2.0 prijsvraag is inmiddels gesloten. Het is leuk om te zien hoeveel leuke inzendingen een dergelijke prijsvraag met relatief beperkte publiciteit al oplevert. Het nederlandse initiatief vooruitlopend op de overheid 2.0 werkconferentie van 4 december, is afgekeken van het Show Us a Better Way initiatief dat inmiddels ook zijn winnaars kent. Daarnaast is het appsfordemocracy traject inmiddels ook afgerond. Uit laatstgenoemde is een leuke "apps directory" voortgekomen waar je de verschillende ontwikkelde toepassingen kunt bekijken en gebruiken. Al die activiteit doet me fantaseren dat je in de toekomst wellicht een gezamenlijke marktplaats zou kunnen krijgen, waar iedereen zijn mashups/applicaties, deelt, laat beoordelen, verbeteren etcetera. Aan de overheid dan de taak haar data zo laag drempelig en flexibel mogelijk beschikbaar te stellen.

Nog vijf dagen !

2008-11-12T10:11:00.003+01:00

Nog even schaamteloos reclame maken voor een goed initiatief vanuit mijn ministerie.
De Overheid 2.0 prijsvraag ! De sluitingsdatum is al over vijf dagen dus wees er snel bij als je nog een goed idee hebt over de toepassing van web 2.0 voor overheidsdienstverlening en/of informatievoorziening. Het is ook heel leuk om de huidige inzendingen door te bladeren. Er zitten heel verschillende en leuke ideeen tussen.

Yes we can !

2008-11-05T09:56:00.012+01:00

Met behulp van charisma, een verbindende agenda, de kredietcrisis, heel veel vrijwilligers en web 2.0 (!) heeft Obama gewonnen. En dan ook nog een briljante aanvaardingsspeech, maar zoals hij zelf al zegt, morgen begint het echte werk !

of Video bij de BBC of ABC News (leukere cameravoering)

In de wolken

2008-10-27T19:59:00.006+01:00

Cloud computing is al een tijdje een hype maar begint nu serieus te worden. Amazon heeft het startschot hiervoor gegeven met zijn Amazon Web Services, Google en anderen volgden. Maar ook Microsoft heeft het (commerciele) licht gezien en start enthousiast met haar variant, Windows Azure. Ook de Economist van deze week besteedt er in een special van 14 pagina's veel aandacht aan. De recente financiele crisis zal deze ontwikkeling alleen maar versterken, immers Cloud Computing biedt veel kansen voor het verhogen van efficiency en verlagen van de kosten van IT-infrastructuur. De investeringen zijn nul en de flexibliteit is hoog. Zijn er dan geen problemen/risico's ? Jawel, met name ten aanzien van continuiteit, hoe zeker kunnen we zijn van de beschikbaarheid, maar ook ten aanzien van privacy/beveiliging van data. Maar met het verder volwassen worden van deze markt is het goed mogelijk dat daar oplossingen voor komen en de "Big Switch" van Nicholas Carr werkelijkheid wordt.

Update: op de blog van Nicholas Carr onstond een leuke discussie over cloud computing in de volgende artikelen:
Further musings on the network effect and the cloud
Microsoft to offer Office-in-the-cloud

Social media steeds meer mainstream

2008-10-14T21:21:00.004+02:00

Persoonlijk vind ik de ontwikkelingen in wat "social media" of sociale netwerken worden genoemd erg interessant. Vooral vanwege de (potentiele) impact op bedrijfsprocessen en organisaties in algemene zin. Ook het bedrijfsleven begint de ontwikkeling aan te voelen. IBM kwam recent met een eigen "suite" op dit vlak, genaamd Bluehouse. Maar ook partijen zoals Socialtext komen met nieuwe versies van hun software. Trend is dat iedereen probeert in te spelen op het voortdurende succes van sites zoals LinkedIn, Facebook, Twitter e.d.
De uitdaging is hoe hier als overheid op in te spelen, het biedt namelijk zowel kansen als bedreigingen. Enerzijds zijn er vanuit die overheid zelf opgestarte platformen zoals Ambtenaar 2.0 maar ook enigszins gesponsorde initiatieven zoals overheidscircuit.nl (VNU publishing), daarnaast kent het Rijk natuurlijk ook zijn eigen interne initiatieven (zoals vanuit Rijksweb). Interessante tijden kortom !
Interessante presentaties die ik tegenkom staan overigens op mijn scribd-groep.

Na een paar maanden Twitter

2008-09-23T20:39:00.006+02:00

Enige maanden geleden gestart met Twitter, voor degenen die Twitter niet kennen, het gaat om de mogelijkheid om korte tekstberichtjes te publiceren waarop anderen zich kunnen abonneren. Het wordt soms ook wel een "livestream" genoemd. Ik was bij de start buitengewoon sceptisch, hoe kan zoiets frivools en werk verstorends toegevoegde waarde hebben. Na een maandje of twee heb ik het volgende ervaren:
- ja, het werkt potentieel verstorend voor je normale activiteiten, aanscherping van de zelfdiscipline is van belang
- het is (kennelijk) leuk om de belevenissen van anderen te volgen
- incidenteel draagt het bij aan coordinatie/afstemming omdat je bijvoorbeeld merkt dat een collega gelijktijdig aan een zelfde onderwerp werkt.

Inmiddels duurt de "hype" rondom Twitter maar voort, zoals in een artikel op ambtenaar 2.0 beschreven ging recent zelfs MinBuZa Verhagen ermee aan de slag. Ook ontstaan er commerciele initiatieven zoals Yammer die met een relatief simpel businessmodel denkt de markt voor twitter in een zakelijke context te gaan veroveren. Zelf denk ik dat de functionaliteit zoals Twitter als eerste ontwikkelde, wel een blijvertje is. Wat ook blijkt uit alle navolgers/klonen zoals Friendfeed en identi.ca. Het is buitengewoon netwerkgericht, het is bij uitstek geschikt voor mobiel gebruik (even snel een "tweet" tikken, net als een SMSje vroeger), ook is het aanzienlijk goedkoper als SMS.
Zelf twijfel ik nog of ik het blijf gebruiken, ben tot de ontdekking gekomen dat te weinig van mijn vrienden twitteren, dat maakt het wat minder interessant tot op heden, maar wellicht verandert dat !

Zo en nu maar eens gaan uitzoeken wat hash-tags zijn ;-)

Top 20 social netwerk sites in augustus 2008

2008-09-17T08:59:00.002+02:00

Op Mashable een leuk artikel met daarin een document van Nielsen waarin de top 20 van sociale netwerk sites beschreven staat met leuke statistieken. De titel van het artikel wijst op twitter, die inderdaad indrukwekkend groeit. Maar ook andere "winnaars" vallen op: Facebook, Linkedin, Ning en Tagged.com. Laatstgenoemde ken ik niet, dus die ga ik eens bekijken.

De Medvedev doctrine en de amerikaanse strategie

2008-09-10T13:11:00.013+02:00

Al weer een tijdje met pijn in het hart mijn betaalde abonnement op stratfor.com opgezegd. Maar gelukkig verspreiden ze ook nog gratis analyses, enigzins "right wing", maar het snijdt zeker hout en ontstijgt het niveau van de gemiddelde krant of actualiteiten rubriek. Eind augustus een goede analyse van de relatie tussen Kosovo en de oorlog in Georgie.
Begin september een artikel over de Medvedev doctrine en de amerikaanse strategie.

Future of the desktop & societal transparency

2008-08-19T21:03:00.002+02:00

Beetje erg kort bericht :-)maar ook voor mezelf wil ik het artikel op Readwriteweb over "the future of the desktop" nog eens nalezen. Erg interessant, ook al ben je het niet met alle aannames en opmerkingen eens. Daarnaast een leuke presentatie gelezen over "societal transparency" die wel wat stof tot nadenken geeft:

The Shock of the New Societal Transparency

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: mediatransparent socialmedia)

The conversation prism & Android

2008-08-18T20:36:00.003+02:00

Brian solis heeft op zijn blog een bericht geplaatst over "the conversation prism". Een mooie "kaart" van sociale media/sociale technologie.
Ook verder is zijn blog de moeite waard. Is zo'n plaatje echt nuttig....waarschijnlijk niet, maar mooi is het allemaal wel.
En na lang wachten lijkt de eerste android GSM van HTC er toch eindelijk te komen. Notabene bij T-mobile, mijn provider ;-)
Iedereen twijfelt of Google met dit initiatief wel een kans heeft, na de introductie van de iphone 3G. Ik hoop vurig van wel, want geen concurrentie lijkt me slecht voor Apple. Ook al omdat een telefoon zonder uitschuifbaar toetsenbord (zoals ik nu bezit) in principe voor mij niet acceptabel is. De tijd zal het leren.

Olympische mashup

2008-08-16T06:59:00.003+02:00

Trof bij de BBC een leuke olympische mashup aan met kaarten, blogs, twitter etcetera.
Technisch heel leuk, maar ik blijf liever gewoon op televisie kijken.... (een stream op mijn laptop ;-)

Analyse van de oorlog in Georgie

2008-08-13T13:04:00.003+02:00

Naast alles wat met Web 2.0 en informatiemanagement te maken heeft, is mijn andere passie internationale betrekkingen/internationale veiligheid. De analyse hiervan in de reguliere nieuwsmedia is wat beperkt, stratfor doet dat wel wat beter, daarom hun interessante analyse.

The Russian invasion of Georgia has not changed the balance of power in Eurasia. It simply announced that the balance of power had already shifted. The United States has been absorbed in its wars in Iraq and Afghanistan, as well as potential conflict with Iran and a destabilizing situation in Pakistan. It has no strategic ground forces in reserve and is in no position to intervene on the Russian periphery. This, as we have argued, has opened a window of opportunity for the Russians to reassert their influence in the former Soviet sphere. Moscow did not have to concern itself with the potential response of the United States or Europe; hence, the invasion did not shift the balance of power. The balance of power had already shifted, and it was up to the Russians when to make this public. They did that Aug. 8.

Let’s begin simply by reviewing the last few days.

On the night of Thursday, Aug. 7, forces of the Republic of Georgia drove across the border of South Ossetia, a secessionist region of Georgia that has functioned as an independent entity since the fall of the Soviet Union. The forces drove on to the capital, Tskhinvali, which is close to the border. Georgian forces got bogged down while trying to take the city. In spite of heavy fighting, they never fully secured the city, nor the rest of South Ossetia.

On the morning of Aug. 8, Russian forces entered South Ossetia, using armored and motorized infantry forces along with air power. South Ossetia was informally aligned with Russia, and Russia acted to prevent the region’s absorption by Georgia. Given the speed with which the Russians responded — within hours of the Georgian attack — the Russians were expecting the Georgian attack and were themselves at their jumping-off points. The counterattack was carefully planned and competently executed, and over the next 48 hours, the Russians succeeded in defeating the main Georgian force and forcing a retreat. By Sunday, Aug. 10, the Russians had consolidated their position in South Ossetia.

On Monday, the Russians extended their offensive into Georgia proper, attacking on two axes. One was south from South Ossetia to the Georgian city of Gori. The other drive was from Abkhazia, another secessionist region of Georgia aligned with the Russians. This drive was designed to cut the road between the Georgian capital of Tbilisi and its ports. By this point, the Russians had bombed the military airfields at Marneuli and Vaziani and appeared to have disabled radars at the international airport in Tbilisi. These moves brought Russian forces to within 40 miles of the Georgian capital, while making outside reinforcement and resupply of Georgian forces extremely difficult should anyone wish to undertake it.

The Mystery Behind the Georgian Invasion
In this simple chronicle, there is something quite mysterious: Why did the Georgians choose to invade South Ossetia on Thursday night? There had been a great deal of shelling by the South Ossetians of Georgian villages for the previous three nights, but while possibly more intense than usual, artillery exchanges were routine. The Georgians might not have fought well, but they committed fairly substantial forces that must have taken at the very least several days to deploy and supply. Georgia’s move was deliberate.

The United States is Georgia’s closest ally. It maintained about 130 military advisers in Georgia, along with civilian advisers, contractors involved in all aspects of the Georgian government and people doing business in Georgia. It is inconceivable that the Americans were unaware of Georgia’s mobilization and intentions. It is also inconceivable that the Americans were unaware that the Russians had deployed substantial forces on the South Ossetian frontier. U.S. technical intelligence, from satellite imagery and signals intelligence to unmanned aerial vehicles, could not miss the fact that thousands of Russian troops were moving to forward positions. The Russians clearly knew the Georgians were ready to move. How could the United States not be aware of the Russians? Indeed, given the posture of Russian troops, how could intelligence analysts have missed the possibility that t he Russians had laid a trap, hoping for a Georgian invasion to justify its own counterattack?

It is very difficult to imagine that the Georgians launched their attack against U.S. wishes. The Georgians rely on the United States, and they were in no position to defy it. This leaves two possibilities. The first is a massive breakdown in intelligence, in which the United States either was unaware of the existence of Russian forces, or knew of the Russian forces but — along with the Georgians — miscalculated Russia’s intentions. The United States, along with other countries, has viewed Russia through the prism of the 1990s, when the Russian military was in shambles and the Russian government was paralyzed. The United States has not seen Russia make a decisive military move beyond its borders since the Afghan war of the 1970s-1980s. The Russians had systematically avoided such moves for years. The United States had assumed that the Russians would not risk the consequences of an invasion.

If this was the case, then it points to the central reality of this situation: The Russians had changed dramatically, along with the balance of power in the region. They welcomed the opportunity to drive home the new reality, which was that they could invade Georgia and the United States and Europe could not respond. As for risk, they did not view the invasion as risky. Militarily, there was no counter. Economically, Russia is an energy exporter doing quite well — indeed, the Europeans need Russian energy even more than the Russians need to sell it to them. Politically, as we shall see, the Americans needed the Russians more than the Russians needed the Americans. Moscow’s calculus was that this was the moment to strike. The Russians had been building up to it for months, as we have discussed, and they struck.

The Western Encirclement of Russia
To understand Russian thinking, we need to look at two events. The first is the Orange Revolution in Ukraine. From the U.S. and European point of view, the Orange Revolution represented a triumph of democracy and Western influence. From the Russian point of view, as Moscow made clear, the Orange Revolution was a CIA-funded intrusion into the internal affairs of Ukraine, designed to draw Ukraine into NATO and add to the encirclement of Russia. U.S. Presidents George H.W. Bush and Bill Clinton had promised the Russians that NATO would not expand into the former Soviet Union empire.

That promise had already been broken in 1998 by NATO’s expansion to Poland, Hungary and the Czech Republic — and again in the 2004 expansion, which absorbed not only the rest of the former Soviet satellites in what is now Central Europe, but also the three Baltic states, which had been components of the Soviet Union.

The Russians had tolerated all that, but the discussion of including Ukraine in NATO represented a fundamental threat to Russia’s national security. It would have rendered Russia indefensible and threatened to destabilize the Russian Federation itself. When the United States went so far as to suggest that Georgia be included as well, bringing NATO deeper into the Caucasus, the Russian conclusion — publicly stated — was that the United States in particular intended to encircle and break Russia.

The second and lesser event was the decision by Europe and the United States to back Kosovo’s separation from Serbia. The Russians were friendly with Serbia, but the deeper issue for Russia was this: The principle of Europe since World War II was that, to prevent conflict, national borders would not be changed. If that principle were violated in Kosovo, other border shifts — including demands by various regions for independence from Russia — might follow. The Russians publicly and privately asked that Kosovo not be given formal independence, but instead continue its informal autonomy, which was the same thing in practical terms. Russia’s requests were ignored.

From the Ukrainian experience, the Russians became convinced that the United States was engaged in a plan of strategic encirclement and strangulation of Russia. From the Kosovo experience, they concluded that the United States and Europe were not prepared to consider Russian wishes even in fairly minor affairs. That was the breaking point. If Russian desires could not be accommodated even in a minor matter like this, then clearly Russia and the West were in conflict. For the Russians, as we said, the question was how to respond. Having declined to respond in Kosovo, the Russians decided to respond where they had all the cards: in South Ossetia.

Moscow had two motives, the lesser of which was as a tit-for-tat over Kosovo. If Kosovo could be declared independent under Western sponsorship, then South Ossetia and Abkhazia, the two breakaway regions of Georgia, could be declared independent under Russian sponsorship. Any objections from the United States and Europe would simply confirm their hypocrisy. This was important for internal Russian political reasons, but the second motive was far more important.

Russian Prime Minister Vladimir Putin once said that the fall of the Soviet Union was a geopolitical disaster. This didn’t mean that he wanted to retain the Soviet state; rather, it meant that the disintegration of the Soviet Union had created a situation in which Russian national security was threatened by Western interests. As an example, consider that during the Cold War, St. Petersburg was about 1,200 miles away from a NATO country. Today it is about 60 miles away from Estonia, a NATO member. The disintegration of the Soviet Union had left Russia surrounded by a group of countries hostile to Russian interests in various degrees and heavily influenced by the United States, Europe and, in some cases, China.

Resurrecting the Russian Sphere
Putin did not want to re-establish the Soviet Union, but he did want to re-establish the Russian sphere of influence in the former Soviet Union region. To accomplish that, he had to do two things. First, he had to re-establish the credibility of the Russian army as a fighting force, at least in the context of its region. Second, he had to establish that Western guarantees, including NATO membership, meant nothing in the face of Russian power. He did not want to confront NATO directly, but he did want to confront and defeat a power that was closely aligned with the United States, had U.S. support, aid and advisers and was widely seen as being under American protection. Georgia was the perfect choice.

By invading Georgia as Russia did (competently if not brilliantly), Putin re-established the credibility of the Russian army. But far more importantly, by doing this Putin revealed an open secret: While the United States is tied down in the Middle East, American guarantees have no value. This lesson is not for American consumption. It is something that, from the Russian point of view, the Ukrainians, the Balts and the Central Asians need to digest. Indeed, it is a lesson Putin wants to transmit to Poland and the Czech Republic as well. The United States wants to place ballistic missile defense installations in those countries, and the Russians want them to understand that allowing this to happen increases their risk, not their security.

The Russians knew the United States would denounce their attack. This actually plays into Russian hands. The more vocal senior leaders are, the greater the contrast with their inaction, and the Russians wanted to drive home the idea that American guarantees are empty talk.

The Russians also know something else that is of vital importance: For the United States, the Middle East is far more important than the Caucasus, and Iran is particularly important. The United States wants the Russians to participate in sanctions against Iran. Even more importantly, they do not want the Russians to sell weapons to Iran, particularly the highly effective S-300 air defense system. Georgia is a marginal issue to the United States; Iran is a central issue. The Russians are in a position to pose serious problems for the United States not only in Iran, but also with weapons sales to other countries, like Syria.

Therefore, the United States has a problem — it either must reorient its strategy away from the Middle East and toward the Caucasus, or it has to seriously limit its response to Georgia to avoid a Russian counter in Iran. Even if the United States had an appetite for another war in Georgia at this time, it would have to calculate the Russian response in Iran — and possibly in Afghanistan (even though Moscow’s interests there are currently aligned with those of Washington).

In other words, the Russians have backed the Americans into a corner. The Europeans, who for the most part lack expeditionary militaries and are dependent upon Russian energy exports, have even fewer options. If nothing else happens, the Russians will have demonstrated that they have resumed their role as a regional power. Russia is not a global power by any means, but a significant regional power with lots of nuclear weapons and an economy that isn’t all too shabby at the moment. It has also compelled every state on the Russian periphery to re-evaluate its position relative to Moscow. As for Georgia, the Russians appear ready to demand the resignation of President Mikhail Saakashvili. Militarily, that is their option. That is all they wanted to demonstrate, and they have demonstrated it.

The war in Georgia, therefore, is Russia’s public return to great power status. This is not something that just happened — it has been unfolding ever since Putin took power, and with growing intensity in the past five years. Part of it has to do with the increase of Russian power, but a great deal of it has to do with the fact that the Middle Eastern wars have left the United States off-balance and short on resources. As we have written, this conflict created a window of opportunity. The Russian goal is to use that window to assert a new reality throughout the region while the Americans are tied down elsewhere and dependent on the Russians. The war was far from a surprise; it has been building for months. But the geopolitical foundations of the war have been building since 1992. Russia has been an empire for centuries. The last 15 years or so were not the new reality, but simply an aberration that would be rectified. And now it is being rectified.

Bron: www.stratfor.com

Gartner hype cycle 2008

2008-08-12T08:06:00.000+02:00

Op de blog Upstream las ik een bericht over de wat mij betreft altijd interessante Gartner Hype Cycle. Je hoeft het er niet eens altijd mee eens te zijn maar ik vind het interessant hoe Gartner probeert technologieeen in hun ontwikkelfase te plaatsen. Het doet me zelf ook altijd kritisch nadenken over waar bepaalde technologieen momenteel in de hypecycle zitten. Alleen snap ik niet waarom Gartner zelf dit plaatje niet op het internet plaatst (je moet een account bij Gartner hebben om het te bekijken). Goed om te zien dat Twitter kennelijk een blijvertje is. Dan weet ik tenminste waarom ik dat probeer te begrijpen ;-)

Zaken die me opvielen

2008-08-11T08:11:00.000+02:00

Het is niet alles goud wat er blinkt bij Google de laatste tijd maar de recente dienst Google Insights for Search mag er absoluut zijn. Flexibel google queries analyseren, door de de tijd, geografisch, biedt onvermoede mogelijkheden en niet alleen voor marketeers. Absoluut iets om even naar te kijken.

Verder trof ik een goed artikel aan van een zekere Dr. Mark Drapeau met als titel "Government 2.0: a theory of social government" Vanuit de veiligheidssector geschreven maar bepaald inspirerend zowel door de inhoud als de verwijzingen naar andere sites.

Tenslotte viel me op dat in oorlog, zoals recent in Georgie tegenwoordig ook "cyberwarfare" een grote rol speelt. Alle internetsites waren daar vrij snel onbereikbaar en het ministerie van buitenlandse zaken moest zich zelf verplaatsen naar een blogspot site. Geeft ook wel weer de flexibiliteit aan van het internet. Ook valt me op hoe weinig journalisten aan echte nieuwsgaring doen en hoeveel er gewoon wordt overschreven van andere (internet)bronnen. De inhoud van ons acht uur journaal over dit onderwerp kan (helaas) een fanatieke internetter ook redelijk samenstellen. Heeft ook iets te maken budgetten voor journalisten/correspondenten natuurlijk.

Nog een kleine aanvulling, een artikel op de blog van Tom Watson (UK) biedt ook een goed overzicht over bovenstaande. Dank Davied!

Het alom aanwezige, mobiele web

2008-07-14T13:47:00.000+02:00

De introductie van apparaten zoals de iPhone3G is los van alle hype, een belangrijke stap naar een volledig genetwerkte informatie-samenleving. Hierbij kwam gelijk bovenstaand plaatje bij me op wat de essentie van de ontwikkeling goed weergeeft. Ik vraag me af of een ieder zich realiseert dat voor persoonlijk gebruik de PC/Laptop steeds meer in belang afneemt en zal worden vervangen door slimmere en kleinere apparaten zoals de iPhone zoals RWW ook schrijft. Hierbij is Apple zo slim de introductie van het apparaat te combineren met de lancering van de "appstore" met allerlei leuke, kleine gratis en betaalde (!) applicaties. De Longtail mag zijn werk weer doen !
Innovatieve partijen als Hyves zijn al druk aan de slag met toepassingen voor die nieuwe mobiele platformen, andere partijen zullen later (moeten) volgen. Ondertussen lukt het google maar niet (of nog niet) om met hun mobile OS android door te breken, het wordt een interessant najaar op mobiel gebied :-)

"Weg met de overheidswebsite, leve de gebruiker" (artikel frankwatching)

2008-07-04T17:10:00.000+02:00

Leuk artikel op frankwatching !

Show us a better way !

2008-07-03T10:48:00.000+02:00

Spannend initiatief in de UK waarbij men een wedstrijd heeft uitgeschreven om slimme dingen te doen met overheidsinformatie, die daarvoor relatief eenvoudig ontsluitbaar wordt gemaakt. Ook worden uitgebreid tips en handreikingen aangeboden.
Sluit aan bij de ontwikkeling van "Government as a platform" waarover al verschillende artikelen zijn verschenen. Mijns inziens zou zo goed als alle overheidsinformatie (niet-persoonsgebonden)op deze wijze beschikbaar moeten zijn in de toekomst. Wat overigens de overheid niet ontslaat van de plicht zelf ook goede diensten te ontwikkelen.

Invloed van Internet & RSS

2008-07-02T13:22:00.000+02:00

Twee leuke publicaties die me opvielen, allereerst "The Digital Index Influence Study":

| View | Upload your own

Niets hemelbestormends maar met name de aanbevelingen spraken me aan, ook geldend voor Nederland volgens mij, jammer dat we niet in het onderzoek zaten.
Verder een interessant artikel over RSS op frankwatching. Opvallend hoe Nederland achterloopt in de toepassing van een dergelijk basisinstrument als RSS. Daar liggen dus nog veel kansen, naar mijn mening ook bij de overheid waar ik werkzaam ben.

Social Web TV

2008-06-25T15:12:00.000+02:00

Leuk initiatief, een beetje onbeholpen nog, maar leuk om te proberen de "social web" niche te bedienen met een naar ze zeggen wekelijkse show (!). Grappig is verder dat ze benadrukken met name niet over technologie te willen praten, maar het toch best lastig te volgen is als je die niet kent :-) Ook is het opgenomen in het plaxo-hoofdkwartier, echt objectief zal het dus wel niet zijn. Maar ik ben wel benieuwd of dit soort TV ook gaat doorbreken, volgens alle mensen die het zeggen te weten op web2.0 gebied, gaat dat gebeuren, we'll see.

Information overload (zoals door email) en web 2.0

2008-06-20T14:43:00.000+02:00

Struikelde over een interessant artikel , van Andrew McAfee (HBS), wat ingaat op het ons allen bekende probleem van information overload. Juist web 2.0 technologie kan bijdragen om die information overload te beperken. Terwijl ik nog dacht dat die daardoor alleen maar toenam ;-)
Genoemd artikel bevat ook allerlei links ter ondersteuning van het betoog, onderstaande plaatje om het voordeel van een wiki boven email bij het gezamenlijk werken aan een document te illustreren vond ik erg treffend:

Web trends 2008 door ReadWriteWeb

2008-05-30T16:13:00.001+02:00

View Upload your own

Goede overview van webtrends in 2008 door de blog ReadWriteWeb

SlideShare Link

De "Groundswell", boekbespreking

2008-05-20T21:02:00.000+02:00

Dit is een korte bespreking van het recent verschenen boek "Groundswell, winning in a world transformed by social technologies" van Charlene Li en Josh Bernoff. Niet compleet of grondig, maar vooral wat in mijn ogen de highlights waren.

Waar gaat het over, wat is de "groundswell" ? zelf formuleren ze het als volgt:

...a social trend in which people use technologies to get the things they need from each, rather than from traditional institutions like corporations... of overheden zou ik willen toevoegen.

Het boek bestaat uit drie delen, deel 1 "Understanding the groundswell", deel 2"Tapping the groundswell", deel 3 "The groundswell transforms". Ik zal deze kort beschrijven en afsluiten met wat observaties mbt groundswell en de overheid.

1. Understanding the groundswell

De auteurs scharen hier zowel blogs, sociale netwerken, sites als digg, delicious, youtube, fora, vergelijkingssites en dergelijke onder. Het eerste hoofdstuk wordt besteed aan de vraag waarom deze ontwikkeling relevant is. Dat sla ik even over omdat voor de lezers van dit stuk waarschijnlijk wel duidelijk is.

Aan het begin van het tweede hoofdstuk komt een wat mij betreft belangrijke constatering, dat de technologie bij de groundswell weliswaar belangrijk is maar dat het primair gaat om de relaties, hoe mensen verbindingen met elkaar leggen. Dat bepaalt hoe het speelveld verandert. Vervolgens volgt een bespreking over wiki's, blogs, sociale netwerken, fora, RSS, tagging e.d. waarbij wordt aangeven hoe die genoemde relaties veranderen, mensen in staat stellen te participeren en zich te uiten. De technologische ontwikkelingen staan ook niet stil, er komen telkens nieuwe bij. Om deze te beoordelen/evalueren als organisatie worden een aantal handreikingen gedaan, "the groundswell technology test":

- stelt het mensen in staat om op een nieuwe manier met elkaar in contact te komen of verbindingen te leggen ?
- is het eenvoudig om aan deel te nemen / in te schrijven ?
- verschuift het de macht van instituties naar de mensen ?
- genereert de community/online gemeenschap voldoende content om zichzelf in stand te houden ?
- is het een open platform dat open staat voor samenwerking en verbindingen met andere platformen ?

In hoofdstuk 3 komt de "social technographics profile" aan de orde. In een typische marketingaanpak wordt aangegeven dat een doelgroep uiteenvalt in creators, critics, collectors, joiners, spectators en inactives.

Elke doelgroep kent een verschillende verdeling in genoemde soorten deelnemers. Bottomline is dat je je strategie moet afstemmen op het profiel van je doelgroep.

In dit hoofdstuk wordt dit verder uitgewerkt voor een aantal cases waarbij verschillende profielen leiden tot een verschillende aanpak/benadering van betreffende doelgroepen. Het hoofdstuk wordt afgesloten met de vraag waarom mensen eigenlijk participeren in de groundswell, wat zijn hun beweegredenen. Daarbij volgt een hele opsomming waaronder puur altruisme, vrienden maken, waardering krijgen, creativiteit kwijt kunnen etc. Kortom de redenen zijn divers. Zelf vind ik het toch wel bijzonder en geruststellend dat zoveel mensen zonder materiele beloning aan dit soort ontwikkelingen bijdragen.

2. Tapping the groundswell

In deel 2 worden de belangrijkste strategieen beschreven om gebruik te maken van de groundswell, waarbij ook een parallel wordt getrokken met bedrijfsfuncties:

- luisteren naar de groundswell (listening to...), ook wel de research/onderzoek
- praten met de groundswell (talking with...), ook wel de marketing functie
- energie geven aan de groundswell (energizing...), de sales afdeling
- de groundswell helpen zichzelf te ondersteunen (helping to support itself), de support afdeling
- de groundswell omarmen (embracing...), de ontwikkel afdeling

Er wordt met nadruk geadviseerd, evenals in de gewone wereld, vooral te beginnen met luisteren.

Vervolgens wordt op een humoristische wijze gewaarschuwd voor het "groundswell approach-avoidance syndrome", lees je de hele dag blogs, ben je gek op Twitter, verlies je techcrunch of techmeme geen moment uit het oog, loopt het water je in de mond bij een nieuw sociaal netwerk of toepassing....... geen zorgen er zijn meer zoals jij, maar je moet er wel wat aan doen, voor je strategie ontwikkeling moet je de "POST" aanpak hanteren:

- People, welke doelgroep richt je je op, waar zijn die klaar voor, hoe ziet hun technographic profile eruit, een goede analyse hiervan is het startpunt.
- Objectives, wat wil je bereiken, wil je alleen luisteren of ook praten met je klanten, of nog interactiever.
- Strategy, hoe wil je de relatie met de klanten veranderen, wat moet er anders worden, moeten ze meer betrokken raken, hoe wil je de doelen bereiken.
- Technology, welke toepassingen heb je daarvoor nodig (blogs, wikis, fora, netwerken enzovoort)

De boodschap is duidelijk, het gaat allereerst om de mensen en technologie komt aan het einde.

Dit wordt aangevuld met nog wat voor de hand liggende tips:

- Maak een plan dat klein begint maar groot kan groeien
- Doordenk de consequenties van de strategie die je kiest
- Zorg dat je een goede sponsor hebt, zet een belangrijke persoon aan het roer
- Wees zorgvuldig in het selecteren van je technologie en partners

Verder is er geen weg terug, vertragen kan misschien, maar de groundswell is niet te stoppen.

Vervolgens wordt elk van de strategieeen (van luisteren tot omarmen) in detail uitgewerkt. Hierbij wordt voortdurend het social technographic profile gebruikt om te bekijken in hoeverre een bepaalde doelgroep afwijkt van het gemiddelde en hoe je daar vervolgens je mix van instrumenten (technologie in de vorm van blogs, wikis, foras, netwerken etc.) op aanpast.

3. The groundswell transforms

In dit laatste deel van het boek wordt allereerst middels twee cases (Unilever: Dove, Dell: notebooks) beschreven hoe de traditionele marketing en support afdelingen veranderden door de Groundswell. Het geval van Dell is wel interessant omdat aanvankelijk de groundswell zich tegen de fabrikant keerde, het ging om notebooks die te vaak kapot gingen volgens de klanten en waarvan de reparatie te lang duurde. Door te luisteren naar de klanten en "authentiek" te zijn werd dit uiteindelijk overwonnen. Afgerond wordt met een aantal lessen hoe je je kan voorbereiden op de groundswell, grotendeels een herhaling van het voorafgaande maar met wat andere accenten. Ondermeer wordt vermeld dat je leidinggevenden moet onderwijzen en ze moet stimuleren zelf gebruik te maken van de verschillende technologieen. In een hoofdstuk over de groundswell binnen de eigen organisatie wordt ingegaan op drie cases Best Buy sales netwerk, avenue a/razorfish over samenwerken op een wiki en ideeen management bij Bell Canada. Voor de groundswell binnen organisaties worden de volgende tips gegeven:

- werkt alleen wanneer het management luistert (naar wat er uit de groundswell komt),
- de cultuur moet er de ruimte voor bieden en het management moet betrokken zijn
plan een gefaseerde groei en maak het voor mensen gemakkelijk mee te doen,
- intern is het vaak lastig om genoeg kritische massa te krijgen, in het begin zijn te weinig mensen actief, dwing vooral mensen niet maar probeer deelname makkelijker te maken.
- vind de "rebellen" en moedig ze aan, dit zijn niet de voorzichtige types, maar enthousiaste mensen die vooral kansen willen grijpen.
- uiteindelijk gaat het om een cultuurverandering en relaties, niet om technologie.

Het laatste hoofdstuk bevat een korte schets van de toekomst en de (herhaalde) waarschuwing dat de groundswell niet iets is waarvoor je kunt kiezen om het niet te doen. Een leuke analogie wordt gemaakt met het feit dat vroeger website die er als een papieren folder uitzagen werden geaccepteerd. Nu word je geacht veel links en verbindingen aan te leggen. Zo zal in de toekomst een organisatie die niet actief is in de groundswell als hopeloos achterhaald worden beschouwd.

Relevante links:
Beknopte presentatie over de groundswell,(incompleet want de auteurs willen natuurlijk dat je hun boek koopt :-) Overigens met de huidige dollarkoers een koopje bij amazon, $20 excl. verzendkosten. De moeite waard want in de korte bespreking heb ik veel weggelaten.

Observaties van mijn kant:
Het goede van dit boek is dat het wel over web 2.0 technologie c.q. sociale technologie gaat maar dit nadrukkelijk in een "business" context plaatst. Tevens geeft het wat handreikingen voor het proces dat je kan hanteren om genoemde technologieen goed in te zetten (de POST-aanpak). Samen met de notie dat het vooral om de mensen, het luisteren en de relaties gaat, was voor mij toch een eye-opener danwel reminder. Voor de overheid biedt het veel handreikingen, waarbij het net als bij bedrijven, lastig is dat je bepaalde zaken moet durven loslaten en dat de macht verschuift. Maar zeker voor een overheid die er voor haar burgers is, zou dat geen belemmering moeten zijn. Er gebeurt in Nederland van alles met de groundswell maar daarbij mis ik wel eens de gestructureerde aanpak en stappen zoals die in dit boek worden beschreven. Ook hebben we van nature niet de marketing insteek, die volgens mij wel cruciaal is (afstemming op de eigenschappen van je doelgroep). Kortom, dit boek was de moeite waard, ik hou me aanbevolen voor andere leessuggesties over dit boeiende onderwerp.

Erik Jonker

The Hyperconnected

2008-05-18T13:06:00.001+02:00

Blackberry, smartphone, twitter, sms etcetera, iedereen is in meer of mindere mate hyperconnected. De effecten hiervan worden steeds meer duidelijk zoals in het hieronder getoonde rapport. De vragen worden echter nog niet beantwoord, is het in alle gevallen wenselijk dat de scheiding tussen werk en prive verdwijnt, hoe gaan we om met de voortdurende afnemende privacy of bescherming van persoonlijke levenssfeer en beveiliging van gegevens wordt ook wel heel lastig. Zeker ook voor ambtenaren geldt bovendien nog dat die een aparte positie hebben in relatie tot politieke verantwoordelijkheid e.d. Op deze vragen moeten we nog antwoorden vinden. Het minste is dat dat we er ons (beleidsmatig) op moeten voorbereiden.

The hyperconnected Here They Come ! - Upload a doc

Web 2.0 & Overheid

2008-05-17T11:20:00.000+02:00

Goed recent rapport over web 2.0 en overheid van de europese commissie:

Web 2.0 in Government: Why and How ? by David Osimo - Upload a doc

Leesbaar en geeft tevens leuke voorbeelden van web 2.0 toepassingen al vind ik wel dat je in de verschillende rapporten vaak dezelfde tegenkomt.

Wave 3: social mediatracker

2008-05-05T10:14:00.000+02:00

Leuk rapport gevonden op scribd over web 2.0, social media e.d.
http://www.scribd.com/doc/2683545/Wave-3-social-mediatracker

Mijn eerste blogpost

2008-04-26T09:49:00.000+02:00

Niets is zo erg als een blog zonder duidelijke doelstelling maar dat is deze wel, het is puur voor mezelf om af en toe wat dingen kwijt te kunnen, te experimenteren e.d. Wellicht komt er later wat meer focus in. Overigens ook (nog) volstrekt niet de ambitie dat dit wordt gelezen of zo.

Erik